Thuis voelen

'Zoals in een gezin.' Die frase gebruikt Caroline Schoute vaak als het gaat over haar werkgever, e-businessbureau Explainer DC. Ze geeft voor dat bedrijf vorm aan werkomstandigheden en 'voorwaarden in een functie die director Minds & Moods genoemd is: 'Ik ben aangesteld om ervoor te zorgen dat mensen zich goed...

En dat doet Schoute door mensen zich 'thuis' te laten voelen. Door de inrichting van het pand - kleurige wanden en meubels, schemerlicht, hoogpolige kleden, zachte zitjes - door elke dag 'een dame van de catering' lekkere lunches te laten verzorgen, door niet moeilijk te doen als je even weg moet voor een boodschap, door een kapper naar de zaak te halen en twee keer per week een masseur voor de pijnlijke nek of schouders. Gezamenlijke fitness zit er aan te komen. 'We denken er over op maandag samen te gaan rennen in het bos.'

Verder is het motto 'alles is bespreekbaar'. 'Zoals in een gezin. Kinderen vragen dingen en daar praat je dan over. We hebben wel duidelijke grenzen hoor, we delen geen dikke BMW's uit, maar als jij graag een lease-auto wil, dan kijken we bij de volgende salarisbespreking of dat eruit kan. En als jij in deeltijd wil werken, of twee ochtenden in de week pas om elf uur wil beginnen, dan vinden we daar een oplossing voor. Als jij een nieuw telefoontje nodig hebt, zoeken we de middelen die wens te vervullen.'

De werknemers zelf denken nadrukkelijk mee bij dit zoeken. Waarbij ze vanzelf op de genoemde grenzen stuiten. 'Als je alles bespreekbaar maakt, maak je het ook allemaal zeer inzichtelijk', zegt Schoute. 'En dan beseffen mensen voor welke keuzes ze staan. Iedereen snapt dat niet álles kan: het rendement van het bedrijf is een harde grens. Dus: als je minder gaat werken, dan verdien je minder. En als je een groter deel van je bruto salaris wil besteden aan een dure auto, dan blijft er minder over voor andere doelen. Zo laten we onze mensen nadenken over wat ze écht willen.'

Schoute geeft het voorbeeld van een vrouw die meer tijd wilde gaan besteden aan haar kind. 'Nu werkt ze tussen tien uur en drie uur en alle schoolvakanties heeft ze vrij. Natúúrlijk verdient ze evenredig minder en natúúrlijk snapt ze dat de grote en dus vaak leukste klussen aan haar neus voorbij gaan. Maar dat zijn de gevolgen van haar eigen keuze. Ik kan dan geen bezwaren vinden om niet mee te werken, integendeel, ik zie alleen maar voordelen. Als we nee hadden gezegd was ze weggegaan en dat wilden we niet.'

''Nee'' zeggen hoort overigens wel bij de genoemde bespreekbaarheid en inzichtelijkheid. 'We zijn niet onnodig hard, maar als er ontevredenheid is op welk vlak dan ook, willen we geen verborgen agenda's, geen oneigenlijke discussies. Als iemand een promotie wil en we vinden hem niet goed genoeg, dan zeggen we gewoon: ''nee, we vinden je niet goed genoeg''.

Explainer DC wordt verder sterk gestuurd op waarden en normen. 'We hebben hier bepaalde opvattingen over wat fatsoenlijk gedrag is, over wat respect is, over wat kan en wat niet kan. Daarop spreken we elkaar aan, door het hele bedrijf heen. Je moet soms wel even wennen aan wat je dan te horen kan krijgen. Vergelijk het maar weer met wat kinderen hun ouders kunnen voorhouden.'

Zo kunnen de banden in het bedrijf heel persoonlijk worden, beaamt Schoute. 'Daarvoor deinzen we niet terug. Vorig jaar hadden we een feestje en toen hebben de twee directeuren voor elk van de 75 werknemers een boek uitgezocht. En voor iedereen was dat een boek dat aansloot bij hun persoonlijke interesses. Dat is mogelijk omdat we die interesses kennen van elkaar. Zo willen wij met elkaar omgaan.'

Meer over