Thomas Struth belicht Japan

Het Daibutsu-gebouw in Nara, Japan, is het grootste houten gebouw ter wereld. Het herbergt dan ook de grootste bronzen Buddha ter wereld, volgens velen het grootste brons ooit gemaakt zelfs....

Fotograaf Thomas Struth (Geldern, 1954) bracht het Daibutsu terug naar de bescheidener afmetingen, maar de afbeelding van een kleine twee meter bij zo'n tweeënhalve meter, is niettemin indrukwekkend. Paul Andriesse heeft een hele sereenwitte achterwand voor het werk gereserveerd.

De expositie van negen - grote - foto's die in zijn galerie hangt is volledig aan Japan gewijd, de eerste maal dat Struth zich tot een land beperkt. In eerder werk, waaronder de befaamde straatbeelden, plaatste hij vaak stad naast stad, land naast land en continent naast continent.

In de achterruimte van de galerie hangen opnieuw straatbeelden, ditmaal van Kiwado en Yamaguchi. In zwart-wit met veel schaduwspel, en in het centrum van de foto een grote leegte. Alleen een fiets of een aantal keurig in een rijtje opgestelde bloempotten verraden dat hier wel degelijk mensen leven. De fotograaf kiest zijn locatie buiten het grote-stadsgewoel, die op een of andere manier wel een herinnering oproept, maar die je nooit direct te plaatsen weet.

Struth komt al meer dan tien jaar met regelmaat in Japan. De mensen die hij heeft geportretteerd, twee gezinnen, kent hij persoonlijk. Toch zijn het geen intieme of spontane foto's. Er is duidelijk geposeerd, maar misschien wel juist daarom roepen ze een gevoel van medeleven op.

De familie Yamato staat voor hun woning in Yamaguchi, en kijkt er enigszins ongemakkelijk bij. De man des huizes glimlacht verlegen, de andere gezinsleden, twee tienerjongens en de moeder, blikken wat afwerend in de camera. Rond het huis is het een rommeltje, een wirwar van elektriciteitsdraden, een gammele auto op de achtergrond.

Bij de Okutsu's is de fotograaf binnengenodigd. Het is een stil tafereel, twee kinderen, vader en moeder, tegen een zwartwitte achtergrond gezeten op een wit kleed. Het meisje lijkt een jaar of veertien, met alle moeilijkheden van dien. Middelpunt is moeder, in donkere kleding. Het eerste wat je ziet wanneer je de tentoonstellingsruimte binnenstapt zijn haar cyclaamroze geverfde lippen.

Struth is van origine schilder, die aanvankelijk zijn fotografie in dienst stelde van de schilderkunst. Voor wat betreft uitgekiend kleurgebruik en compositie grijpt hij vaak terug op zijn oorspronkelijke metier. Bij portretten, maar vooral bij zijn landschapsfoto's springt dat in het oog. Soms leidt dat tot de neiging het werk aan te raken om je ervan te vergewissen dat het echt om foto's draait.

Karin Veraart

Thomas Struth, Galerie Paul Andriesse, Prinsengracht 116, Amsterdam, tot en met 28 juni.

Meer over