Texanen niet bang voor een faillissement

In de anti-Obamastaat Texas maalt de achterban van senator Ted Cruz, de Republikeinse kwelgeest van president Obama, niet om het begrotingstekort.

JOHNSON CITY - Amerika failliet. Instortende beurzen wereldwijd. Terugval in een recessie. Jesse Kinman blikt of bloost niet. De Texaan heeft van alles te verliezen met zijn winkel annex restaurant. 'Als het pijn doet, dan doet het maar pijn.' Het zijn weer goeie tijden voor de oude strijdkreet uit de Texaanse onafhankelijkheidsoorlog tegen de Mexicanen: de overwinning of de dood!

Niet dat die strijdbaarheid meteen aan Kinman is af te lezen. Hij lijkt meer op de penningmeester van een toneelvereniging dan op een vrijheidsstrijder. Een grijze, muizige man van 68. Maar van binnen brandt bij hem het heilige vuur van de opstand.

Op de etalageruit van zijn antiekwinkel zijn drie stickers geplakt met het woord Secede: 'Afscheiding'. Het verwijst naar wat de Texaanse gouverneur Rick Perry voorjaar 2009 zei bij een betoging van de rechts-populistische Tea Party; Texas zou zich weleens kunnen losmaken van de VS vanwege de honderden miljarden dollars die president Obama uittrok om de economie te stimuleren. Kinman was het helemaal met Perry's dreigement eens.

Ook hij vindt de overheid verspillend. 'We praten al zo lang over het wegwerken van het begrotingstekort. Maar er gebeurt niets. Steeds weer moeten we het schuldplafond verhogen om geld te kunnen lenen.' Daarom is dit het moment om een streep te trekken, ongeacht de gevolgen.

'Ik ben niet bang voor Amerika's faillissement!', roept hij, spontaan bijgevallen door een klant. Ze is een geblondeerde vrouw van in de zestig, klein van stuk en heet Shirley. Ze weigert haar achternaam te noemen. 'Ik wil niet dat ze achter me aan komen en me vermoorden.'

Het is een grap. Maar uit de klaagzang die ze in één adem door begint tegen de IRS, de belastingdienst, die haar straks gaat achtervolgen om de Obamacare-belasting te betalen, zoals ze dat noemt, blijkt dat ook Shirley geen overheidssupporter is. Ze heeft het over 'ze' alsof het een anoniem, vormeloos monster is dat hardwerkende burgers leegzuigt en hun vrijheid opslokt.

Ze is niet de enige in Johnson City, een westernstadje op een uur rijden van de Texaanse hoofdstad Austin. Het stadje telt ruim 1.100 inwoners, ligt in de zachtglooiende heuvels van Texas Hill Country en is conservatief. 'Iedereen hier is Republikein', zegt Kinman.

Vorig jaar haalde Mitt Romney bij de race om het Witte Huis hier in Blanco County 73 procent van de stemmen. Ted Cruz kreeg 69 procent en is inmiddels als kersverse senator uitgegroeid tot de kopman van de rechtse rebellie die de overheid deels op slot heeft gegooid en het land op de rand van een bankroet heeft gebracht.

LBJ-ranch

Johnson City is meer dan alleen een conservatief bolwerk. Hier staat ook het huis waar president Lyndon Baines Johnson zijn jeugd doorbracht. Verderop langs Route 209 bevindt zich de LBJ-ranch, waar Johnson in de jaren zestig staatslieden en journalisten ontving om ze te laten proeven van het Texaanse landleven.

Alle monumenten zijn nu dicht door de sluiting van de overheid. Bezoekers uit New Jersey, New York en Californië staan bedremmeld voor de hekken. Het personeel zit thuis zonder loon. Het is een voorbode van het nog grotere leed dat kan volgen als Obama en het Congres het voor morgen ook niet eens kunnen worden over verhoging van de kredietlimiet. Er zal dan niet genoeg geld meer zijn om alle rekeningen te betalen.

Het Amerika van president Johnson is ver weg. Toen werd er nog geregeerd. Onder hem kregen de zwarten burgerrechten en werd de zorg voor ouderen (Medicare) en armen (Medicaid) geregeld. Ook de boerse Democraat Johnson had te maken met een onwillig Congres, maar door te dreigen, te paaien of te chanteren kreeg hij zijn zin. De Texaanse reus schroomde niet de handen van een lastige commissievoorzitter beet te pakken en te kussen, smekend een voorstel te laten passeren. Het was van een lijfelijkheid die Obama nooit zal opbrengen, en het was effectief. Als binnenlands hervormer was Lyndon Johnson het beste wat Texas ooit voortbracht.

Radicale variant

Tegenwoordig staat de 'Lone Star State' voor lage belastingen, deregulering en een kleine overheid. Het bekende Republikeinse recept, maar dan in de meest radicale variant die kenmerkend is voor de Zuidelijke factie die partij en land ontregelt. Nogal wat Texanen ontkennen de evolutie, of de klimaatverandering, terwijl droogtes nu al jaren als een bijbelse plaag de staat teisteren.

In Johnson City sterven de eikenbomen. Ook in de buurt van het huis waar LBJ zijn jeugd in armoede doorbracht. Daar loopt Brett Covington - in de veertig, corduroy shirt, jeans, een blonde paardenstaart onder een cap. Ze blijkt een mirakel. De geboren Texaanse heeft in Round Rock een winkel voor veevoer en een boerderij met - zoals haar tienerdochter Taylor grapt - 'Amerika's grootste en vetste varken'. Volgens haar moeder is dat goed: 'Het beest houdt de coyotes op afstand.' De boerin blijkt een fabelachtige historische kennis te hebben en citeert voortdurend uit boeken.

Wat vindt ze van Cruz? 'Dat kun je niet afdrukken', is haar eerste reactie. Dan: 'Hij is een ontwikkeld man en weet hoe ie een menigte moet bespelen, maar het is veel moeilijker om te regeren dan een menigte te bewerken met populistische retoriek.'

Volgens haar is Texas altijd conservatief geweest. 'Dat heeft te maken met het pioniersverleden. Jullie Europeanen begrijpen dat leven niet. Elders in Amerika duurde pionieren één generatie. In Texas duurde het honderd jaar. Het was de grens met indianenland. In 1907 werd nog een vrouw vermoord door de indianen! Dat leidde tot een ruig individualisme, het geloof voor jezelf te moeten zorgen.' Dat geloof bestaat nog steeds, maar ook Brett Covington weet niet waarom veel Texanen zó conservatief zijn geworden.

undefined

Meer over