Telegraafbaas verkoopt net zo lief tandpasta

Is er een verschil tussen het verkopen van tandpasta of een krant? Niet wezenlijk, verklapt Ad Swartjes in Management Scope, bestuurder bij de Telegraaf Holding....

'Als ik hier uit mijn auto stap, denk ik: mijn taak is om te zorgen dat mensen die hier aan het werk zijn over tien jaar nog hun hypotheek kunnen betalen. Dat is echt waar. Dan ben je denk ik een ondernemer die toevallig uitgeefproducten maakt. Of het nu een automobiel, een tube tandpasta of een krant is, maakt mij niet zoveel uit. Ik heb er niet zo verschrikkelijk veel missie bij. Ik heb niet veel last van de krant als symbool van de democratie. Ik ben natuurlijk een marketingjongen.'

Swartjes schetst dat het voor de nieuwsconsument al lang niet meer vanzelfsprekend is om een krant te hebben. Het kunstje 'krantenmaken' heeft zijn concern onder de knie, maar nu moet er een ander kunstje worden bedacht in de nieuwe, multimediale maatschappij.

'Dat is verdomde moeilijk. Het kunstje is de verpakking: hoe je de informatie op papier leuker kunt verpakken dan een ander. Je informatie krijg je wel, dus wat wordt je rol als verpakker naast of binnen radio, televisie, internet, telefoon? De marges zijn lager geworden en de risico's groter. Je komt er in de exploitatie-rekening gewoon minder goed vanaf.'

Dat merkte het concern - vorig jaar boekte de Telegraaf Holding voor het eerst verlies. De ontlezing te lijf gaan met bijvoorbeeld een Turkse bijlage, ziet Swartjes niet zitten.

'Wij geloven, puur vanuit de economie, niet in een Turkse krant. We denken juist dat je een Nederlandse krant moet maken die zo toegankelijk is dat hij wordt gelezen door de derde en vierde generatie Turken en Marokkanen. Bovendien zou je een aparte krant moeten maken voor Turken, een voor Marokkanen en een voor Antilianen, want dat verdraagt elkaar niet. Dan kom je in oplages terecht, dat red je nooit.'

Meer over