Te verkrampt om van Duitsland te winnen

Ontgoocheld staarden de Nederlandse volleybalsters naar de grond waarop de bal zojuist voor de laatste keer had gestuiterd. Het gejuich van de Duitse vrouwen ging weliswaar verloren in het gejoel van zesduizend uitzinnige Turkse supporters die zich in de Atatürk sporthal in Ankara achter Nederland hadden geschaard, maar deed onverminderd...

Na een krampachtige en allerbelabberdste start in de strijd om de derde plaats forceerde Nederland tot ieders verbazing liefst drie wedstrijdpunten in de slotfase van het duel, maar het brons ging uiteindelijk toch naar de fortuinlijke Duitsers. Francien Huurman, die haar laatste aanval in het net zag belanden, was ontroostbaar en zocht een stil hoekje om het verlies in afzondering te verwerken.

De wedstrijd werd niet door die ene gemiste aanval beslist. Nederland leek gisteren weliswaar dichtbij een overwinning, maar zat er tegelijkertijd mijlenver vanaf. Nooit wisten de speelsters de finalestress van zich af te werpen, zelfs niet nadat een 2-0 achterstand in sets werd omgebogen en vervolgens zelfs gelijkgetrokken.

De verkrampte wijze waarop aan het slotweekeinde werd begonnen tegen Turkije (3-0 verlies) werd tegen de Duitse vrouwen onverminderd voortgezet. De 21-jarige spelverdeelster Kim Staelens was er twee sets lang zelfs kotsmisselijk van geweest. Darmproblemen', zo verklaarde ze achteraf. Stress? Ja, dat zal dan wel.'

Haar zenuwen waren misschien nog te verklaren. De speelster is pas dit seizoen eerste keus in het team en die onervarenheid brak Staelens op, zeker gezien het feit dat ze er in de spelverdeling nagenoeg alleen voorstond (de nóg jongere Suzanne Freriks was geen serieuze optie). Hardere woorden vielen evenwel aan het adres van de andere teamleden die ondanks hun brede ervaring in sterke buitenlandse competities evenmin in staat bleken een respectabel niveau te halen.

Daarvoor is geen excuus', zei aanvoerster Visser die lange tijd het gevoel had in haar eentje de kar te moeten trekken, maar daar door haar weinig benijdenswaardige positie op het midden niet toe in staat bleek. In plaats daarvan hoopte ze met niet geveinsde boosheid haar teamgenoten uit hun apathische houding te wekken. Ik weet niet waar iedereen met zijn kop zat, maar het was in elk geval niet bij de wedstrijd', zei ze na afloop van het duel nog altijd furieus.

De passieve en bijna lusteloze wijze waarop de ploeg tegen zowel Turkije als Duitsland aantrad, was inderdaad ontluisterend. Met de voortijdige uitschakeling van Rusland (Europees kampioen) en Italië (wereldkampioen) leek de weg naar het goud open te liggen.

In de Grand Prix speelden we tegen de top van de wereld en hadden we niks te verliezen. Hier weet je dat je op zijn minst gelijkwaardig bent aan Turkije, Polen en Duitsland en als het dan niet lukt, raak je verschrikkelijk gefrustreerd', zei Kim Staelens.

Het internationale seizoen, waarbij de speelsters op verzoek van bondscoach Frigoni intensiever dan ooit in training waren en waarin verrassende successen werden geboekt, duurde één weekeinde te lang. De speelsters leken mentaal en fysiek moegestreden. Dat zou een verklaring moeten zijn voor de manier waarop we tegen Turkije speelden, maar ik geloof niet dat je echt moe bent als je tegen Duitsland ineens wel weer in staat bent een respectabel niveau te halen', zei Frigoni.

De opleving was opmerkelijk, want hoewel Nederland (met Chai ne Staelens op de plek van Titia Sustring) in de derde en vierde set een veilige voorsprong nam, was het getoonde spel nooit overtuigend. Voor setwinst had de ploeg beide keren maar liefst vijf pogingen nodig.

Ondanks de aansporingen van de Turkse aanhang, die Duitsland de zege op Turkije van afgelopen donderdag nog steeds niet had vergeven, bleek Nederland ook aan het einde van de vijfde set niet daadkrachtig genoeg. Voor Duitsland bleek vervolgens één matchpoint toereikend.

Toen de ergste boosheid was weggeëbd, volgde berusting over het bereiken van de vierde plaats. Daarmee heeft de ploeg deelname aan het EK over twee jaar in Kroatië veiliggesteld en mag zij bovendien bij het olympisch kwalificatietoernooi in Azerbeidzjan verschijnen. Visser: We zijn op de goede weg. Over een tijdje kan ik misschien blij zijn met de vierde plaats. Maar het blijft de vreselijkste plek die er bestaat.'

Meer over