'Tapijt uit scheepswrak bij Texel komt mogelijk uit Iran'

De ingezonden lezersbrieven van donderdag 22 december.

Redactie
Stukje tapijt uit het scheepswrak Beeld RKD - Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis
Stukje tapijt uit het scheepswrakBeeld RKD - Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis

Brief van de dag - Parallelle tapijten

Interessant nieuws over de eerste bevindingen van het onderzoek aan de vondsten uit het scheepswrak bij Texel (Ten eerste, 20 december). Kwetsbare materialen, zoals stof, hout, leer, et cetera, zijn uit het 17de-eeuwse scheepswrak geborgen. Dit zal niet alleen nieuwe kennis opleveren over de handelsbetrekkingen tussen de verschillende landen en werelddelen, maar spreekt vooral ook enorm tot de verbeelding. Van de afbeeldingen op tapijtresten uit het scheepswrak in Texel heeft onderzoeker Hartkamp een parallel gevonden in een 17de-eeuws oosters tapijt in het Victoria and Albert Museum in Londen. Ik heb nog een tip voor haar: in Hamburg, in het Museum für Kunst und Gewerbe, ligt een tapijt met diervoorstellingen uit de 16de/17de eeuw. Op het tapijt zijn diverse dieren afgebeeld, waaronder een leeuw die zijn tanden net in een koe heeft gezet, omringd door wolkenbanden en gestileerde bloemenranken. De voorstelling komt heel goed overeen met die op het stukje tapijt uit het scheepswrak te Texel. Dit soort tapijten zijn vervaardigd in hofmanufacturen van de Safawiden in Isfahan (Iran), de voormalige hoofdstad van het oude Perzië.

Silke Lange, Zaandam, archeologe

Asscher

Lodewijk Asscher is met zijn voorgenomen linksere koers op de goede weg (Voorpagina, 21 december). Als hij nu ook nog afstand neemt van Ruttes gesjoemel met de uitslag van het Oekraïnereferendum, ga ik weer op de PvdA stemmen. En velen met mij, denk ik.

Jan Klein, Hattemerbroek

Werkloosheid

Blijkbaar is het werkloosheidsprobleem geen dingetje voor Asscher. Er stond al niets over in het oorspronkelijke partijprogramma. Ook bij zijn aanscherping niets over het enorme (deels verborgen) werkloosheidsprobleem, waardoor veel mensen in een uitzichtloze situatie aan de zijkant staan. Sheila Sitalsing benoemt in haar column het probleem precies (Ten eerste, 21 december).

Economische groei heeft dit probleem niet opgelost. Integendeel. Door forse investeringen in arbeidsbesparende technologiën heeft ze het eerder veroorzaakt. Heel erg rechts om deze 'losers' aan hun lot over te laten.

André Doorlag, Groningen

Niet elke oudere zit geramd

Ik heb waardering voor de columns van Sheila Sitalsing en meestal ook voor haar visie. Wat ik alleen heel vervelend vind, is het voor de zoveelste keer te worden weggezet als geramd zittende oudere (Ten eerste, 21 december). Waarschijnlijk meent ze dat, het is alleen naar mijn idee een beeld dat niet klopt.

Meer dan de helft van die ouderen zijn vrouwen. Als zij getrouwd waren met een goed verdienende man, dan hebben zij het nu ook goed, als zij tenminste niet gescheiden zijn en er geen ander onvoorzien malheur is opgetreden. En dat laatste gebeurt in een mensenleven nogal eens.

Vergeet niet dat, in den beginne, een vrouw geen zelfstandig pensioen kon opbouwen, ontslagen werd als ze trouwde en geacht werd thuis te blijven en de kinderen op te voeden. Een slechte start voor een zelfstandig pensioen.

Ik, 72-jarige vrouw, was een kleine zelfstandige, zonder pensioenopbouw want dat kon ik niet opbrengen. Bovendien ging mijn bedrijfje failliet toen ik op 54-jarige leeftijd een majeur ongeluk kreeg.

Als ik om me heen kijk - ik heb een heel diverse vriendenkring - gaat het sommigen goed en anderen duidelijk wat minder. Er is niet zoveel verschil met de andere leeftijdgroepen.

Sheila Sitalsing, kijk eens wat genuanceerder naar mijn leeftijdsgroep. We staan echt niet allemaal te juichen voor Henk Krol.

Roos van Alten, Spijkenisse

Competentie

'Ik vermoed, dat mensen die minder intelligent zijn doorgaans competitie meer zullen vrezen...', schrijft Arnon Grunberg (Voetnoot, 20 december). Of dat waar is, is nog maar de vraag. Je zou voor hetzelfde geld kunnen vermoeden dat er geen positieve correlatie is tussen lage intelligentie en de vrees voor competitie, of zelfs het tegenovergestelde.

Maar soit, het is slechts zijn vermoeden. Hij vergelijkt, om tot deze aanname te komen, competitie met (de twee) andere basisbehoeften, en daarmee doet het er verder ook niet zoveel toe, want competitie is geen van de (drie) basisbehoeften. Ik heb het interview in de NRC waaraan Grunberg refereert niet gelezen en ben ook niet nagegaan waar, waardoor en/of bij wie de begripsverwarring is ontstaan.

Competentie is, naast geborgenheid (ook aangeduid met relatie, of verbondenheid) en autonomie, wél een van die basisbehoeften.

Enfin, intussen zit ik met de vraag óf en in welke omstandigheden je iets wat je als een basisbehoefte wenst te zien, zou kunnen vrezen. Ik denk hier serieus over na. Als ik eruit ben, klim ik weer in de pen.

Jo Blommaert, Herkingen

Beschuit

Veel juridisch gedoe rond een beschuit-inkeping, lees ik op de Economiepagina van 20 december. Terwijl mijn vader dertig jaar geleden al bij toeval de technische (niet juridische) oplossing vond.

Met zijn wijsvinger drukte hij stevig door het midden van een beschuit en trok hem zo (met dit zojuist gemaakte gat) moeiteloos uit de verpakking. Ach, soms brak die beschuit wel-eens.

Wel een gratis tip voor alle beschuitenbakkers: bak een vingerbreed gat in het midden. Het werkt. En ik claim geen enkel patent!

Michel Backus, Rhenen

Meer over