Tafeltennisteams tonen eendracht en veerkracht

Bij de officiële opening van het WK tafeltennis regende het zondag. Het weer in Tianjin heeft dan een paar dagen nodig om weer op temperatuur te komen....

BART JUNGMANN

Van onze verslaggever

Bart Jungmann

TIANJIN

In de niet overdreven glorieuze geschiedenis van de Nederlandse pingpongbond, die in 1996 zestig jaar bestaat, mag 4 mei 1995 een speciale vermelding krijgen. Zowel het mannen- als het vrouwenteam won zijn beide wedstrijden en, nog opmerkelijker, in beide gevallen was sprake van een collectieve triomf.

De nogal bizarre balans rond het middernachtelijk uur was dat de mannen met een totaal van drie overwinningen al zeker zijn van een vierde plaats in hun poule. Dat geeft recht op een herkansing, waarin de kwartfinale op het spel staat. De vrouwen hebben al vier zeges op hun naam staan, maar kunnen door een nederlaag tegen Zweden nog vijfde worden. Dat zou uitschakeling betekenen.

De mannenploeg vierde gisteravond een feestje toen de Chinese organisatie de lichten uit deed. In de al verlaten arena van Tianjin zat Danny Heister uitgeteld met een handdoek over zijn hoofd op een stoel en was Chen Sung het mikpunt van felicitaties. De Limburgse Chinees, die alleen luistert naar de bijnaam 'Soeki', presenteerde zich gisteren als een volwaardig ploeglid.

Chen hing er tot nu toe een beetje bij. Zijn ploegmaats ergerden zich aan zijn lankmoedigheid en veelvuldige afwezigheid die zich zowel geestelijk als lichamelijk manifesteerde. Er rees hier en daar zelfs twijfel aan zijn uitspraak tot de Chinese top te hebben behoord. Maar op de derde wedstrijddag ontpopte hij zich als reddende engel en dat is nog meer waard.

In de ochtendwedstrijd keek het Nederlandse team aan tegen een 2-0 achterstand. Trinko Keen verloor in twee krappe games van Lo en Danny Heister deed hetzelfde in drie games tegen Chan Kong Wah. De vooraf zo gevreesde degradatie uit de A-categorie leek daarmee angstig dichtbij, want tegenstander HongKong was een concurrent in de strijd daartegen. En juist Heister en Keen werden geacht de steken op te rapen, die de zwakke derde broeder laat vallen. Maar Chen rekende razendsnel af met Chan Chi Ming, waarna de batjes van de twee toppers weer moesten spreken.

Dat gebeurde in een adembenemende finale. Keen bracht zonder pardon de balans in evenwicht. Heister leek onder de druk te bezwijken in zijn beslissende partij tegen Lo, HongKongs nummer één. Bij de stand van 20-17 in de derde game liet hij in zijn zenuwen twee punten schieten. Maar het derde matchpoint was van een ongekende koelbloedigheid. Lo liet zich ver na achteren dringen, waarna Heister een balletje net over het net liet vallen, zelf van pure blijdschap ook onderuit ging en de hele Nederlandse kolonie zag opveren.

Kon van Chens tegenstander 's morgens nog worden gezegd dat die niet eens het predikaat 'derde wiel aan de wagen' verdiende, 's avonds tegen Polen was het andere koek. Keen had zijn partij tegen Blaszczyk gewonnen, Heister verloor van Skierski en Polen had om onnavolgbare redenen Andrzej Grubba, nummer zeventien in de wereld, in de derde startrij neergezet. Dat betekende een confrontatie met Chen Sung.

'Soeki' had weer zijn inmiddels bekende warming-up afgewerkt. Een beetje met de heupen gedraaid, een stukje gewandeld, wat met zijn armen in de weer geweest en een langdurig gesprek gevoerd met vrienden op de tribunes.

Eenmaal achter de tafel legde hij een ongekende dadendrang aan de dag. De Pool Grubba werd er radeloos van en trapte bij matchpoint woedend tegen de speeltafel. Een strafpunt bleef hem nog net bespaard, maar een nederlaag niet zodat Chen op dertigjarige leeftijd zijn naam zal terugvinden, op de nieuwste wereldranglijst. Opnieuw mocht Heister het karwei afmaken. Net als tegen Skierski leek hij in de tweede game een voorsprong prijs te geven, maar in een opnieuw spannende finale trok hij die toch naar zich toe met 23-21.

Mirjam Hooman schoot donderdagmorgen bij de vrouwen te hulp toen Bettine Vriesekoop haar beste beentje had voorgezet tegen Japan. Die wedstrijd moest gewonnen worden om gelijke tred te houden met de concurrenten voor de kwartfinale van het landen-WK. De Japanners moeten het daarin stellen zonder Chire Koyama die in 1987 wereldkampioen werd toen ze nog als de Chinese He Zhili op aarde was. Haar verandering van nationaliteit is te recent om haar nieuwe land in collectieve zin te mogen dienen.

Maar met de materiaalspeelsters Sato, Okazaki en Kawano heeft de wereld al genoeg te stellen. Vriesekoop won met moeite van de nummer twee en met gemak van nummer één. Hooman verloor wel van nummer één en het Japanse dubbel bleek, zoals al zo vaak dit toernooi, te sterk. Dus kwam het aan op het duel tussen Hooman en Okazaki, een dreumes die zonder bukken de tafel kan kussen en krijst als een baby bij elk gewonnen punt, hetgeen verboden zou moeten worden.

Als de nood aan de man is, legt Hooman vaak een grote koelbloedigheid aan de dag en dat deed ze nu ook. Ze trok de partij zonder veel problemen naar zich toe en bevestigde daarmee het vertrouwen dat bondscoach Engel inmiddels in haar heeft.

Dat werd 's avonds weer min of meer beschaamd toen Hooman tegen Frankrijk te veel moeite had met de service van Boileau. Waarna Vriesekoop de kar weer op de weg mocht trekken, maar de steun die ze daarbij ondervond van Hooman in het dubbel is hoopgevend. Dat gaat steeds beter draaien.

Het duel tegen Frankrijk resulteerde daarmee in een 'Arbeitssieg', zoals Engel het in zijn moederstaal uitdrukte. Hopelijk tellen die op Bevrijdingsdag voor twee.

Meer over