Surrealisme

Surrealisme in Nederland: twee cafés in Papendrecht, aan het einde van de middag. Beiden gevestigd aan de Oude Veer - een smal straatje dat pal langs een enorme bouwput loopt....

Café Van Dijk.

De Babbelaar.

De cafés bevinden niet alleen in dezelfde straat, ze zijn ook elkaarsburen. Ze leunen tegen elkaar aan, zou je kunnen zeggen, ze houden elkaarvast, als dronken mannen die na een week hard werken te diep in het glashebben gekeken. Beide cafés zijn ook even groot, dat wil zeggen: klein,en beide cafés bevinden zich in oude, scheefgezakte pandjes. Bij Van Dijkkun je naar binnen kijken, bij de Babbelaar (voorheen café Hallo Hallo)niet.

Eerst Van Dijk - ik zeg nu wel dat je er naar binnen kunt kijken, maardan zou er geen dikke nevel van sigarettenrook in de zaak moet hangen. Nuzijn slechts een paar gebogen schimmen aan een nauwelijks verlicht barretjete zien. Binnen blijkt Van Dijk ook over een biljart te beschikken; maarhet licht erboven is gedoofd - daar hangt nu die rook.

De mannen aan de halfronde bar, een stuk of acht, meer krukken zijn erook niet, zijn een jaar of vijftig, en ze hebben grote glazen bier voorzich staan. De donkere, jonge vrouw achter de bar gaat rond met een schaalleverworst. In het midden: een bakje met mosterd. De mannen doen een greepnaar de worst, halen hun stuk door de mosterd en steken het in de mond.

In een hoek van de bar staat een rek met zakjes chips, tegen de muur,naast de deur naar de toiletten, een gokkast. De stemming is nukkig,vermoeid. De drank moet de tongen losmaken, maar zo ver zijn ze bij VanDijk aan het einde van de middag nog niet. Het indrinken is net begonnen.De muziek die klinkt: oude hits.

Bij De Babbelaar is het andere koek: een even benauwde ruimte, maarvolgestouwd met parasols en hangtafels. Overal vlaggetjes van Flugel,ballonnen, visnetten en discolampen. Aan de muur schreeuwerige posters vanhet drankje Boswandeling en fotocollages van vaste klanten die inkennelijke staat aan een enorme, rode dildo likken - danwel het apparaatdiep in de mond hebben. In die laatste categorie zijn vooral blonde,bezwete vrouwen actief.

Een wedstrijd ook: De Gek Van De Maand.

Prijs: een T-shirt met You'll Never Walk Alone.

Aan de bar van De Babbelaar zitten vier mannen. Verderop is een kleine,gammele verhoging waarop gedarted kan worden. De spiegel achter de bar isversierd met Oranje-parafernalia: Gullit-pruiken, oranje Heineken-hoeden,plastic Duitse SS-helmen, oranje. De bar zelf wordt bemand door een jonge,blonde vrouw met een aanzienlijke boezem in een strak T-shirtje. De mannendrinken bier, in een hoog tempo. Ze zien niet rood, maar oranje.

'Is het hier 's avonds gezellig?', is de argeloze bezoeker zo dom om tevragen. Hij moet aanzienlijke moeite doen om boven stampende housemuziekuit te komen.

Een van de mannen draait zich langzaam om op zijn kruk: 'U wou zeggendat u vanavond terugkomt met een nylonkous over uw hoofd?' Hij lacht delach die hoort bij een grap die te vaak is verteld, en ook de andere mannenaan de bar kennen de grap. Ze kijken bedrukt in hun glas, net als de mannenbij de buren, café Van Dijk. Ja, het einde der tijden is nabij.

Meer over