'Surinaamse overheid moet zich schamen'

De Unesco dreigt de historische binnenstad van Paramaribo van de werelderfgoedlijst te halen. Volgens erfgoedhersteller Jeroen Sprenger faalt de Surinaamse regering in de zorg voor de historische houten huizen.

STIEVEN RAMDHARIE

AMSTERDAM - Erfgoedhersteller Jeroen Sprenger was amper in Suriname of hij hoorde van de onheilstijding van Unesco. Elf jaar nadat de VN-organisatie de houten, koloniale binnenstad van Paramaribo op de Werelderfgoedlijst plaatste, dreigt alweer schrapping.

Te veel gebouwen staan er volgens Unesco vervallen bij. Als de regering-Bouterse niet binnen twee maanden actie onderneemt, wordt de 'unieke' bebouwing verwijderd van de werelderfgoedlijst.

Dat een deel van de ruim tweehonderd panden er belabberd aan toe is, beaamt Sprenger volmondig. Hij is voorzitter van de Stichting Herstelling, die werklozen werkervaring laat opdoen bij herstel van het erfgoed. Wandelend langs de Waterkant in Paramaribo, waar piekfijn verzorgde oude koopmanshuizen en krotten elkaar afwisselen, verzucht hij aan de telefoon dat het veel beter kan. 'Een uniek voorbeeld van het contact tussen Europa en de inheemse cultuur van Zuid-Amerika', noemt Unesco de grootste collectie houten huizen van Zuid-Amerika. Maar brand, geldgebrek en verpaupering liggen constant op de loer.

Sprenger: 'De overheid moet nu actie gaan ondernemen. Er moet nog zo veel gebeuren om deze monumenten te behouden.' Op 'kleine schaal' proberen Sprenger en Herstelling een bijdrage te leveren. Herstelling steunt al sinds 2004 de Surinaamse organisatie SAO die vroege schoolverlaters een vakopleiding geeft. Zo kunnen ze worden ingezet bij het herstel van het erfgoed.

'Het probleem in Suriname is het onderhoud', zegt Sprenger (63). Dat zit niet in onze genen, zeggen ze dan.'

Toch zijn bepalende gebouwen op de lijst opgeknapt. Zoals 's werelds hoogste houten kerkgebouw: de kathedraal van Paramaribo.

'Er zijn miljoenen in gestoken, ook Europees geld. Het schilderwerk van de kathedraal is heel slecht gedaan. Het ziet er nu, na een paar jaar al, flets uit. De tranen springen je in de ogen. Slechte spullen en slecht vakmanschap, dat is het.'

De overheid geeft ook niet bepaald het goede voorbeeld.

'De overheid schiet tekort. Hoe het ministerie van Volkshuisvesting er aan de Waterkant aan toe is, daarvoor moet je je als overheid schamen.'

U vindt ook dat de overheid herstel soms tegenwerkt.

'We hebben meegewerkt aan de oprichting van NV Stadsherstel in Paramaribo. Medewerkers van Stadsherstel Amsterdam hebben we naar Suriname gehaald. De Surinaamse collega's zouden graag snel aan de slag gaan, zoals in Amsterdam: vervallen panden opkopen voor een symbolisch bedrag, opknappen en weer rendabel maken door ze te verhuren. Maar dat komt niet van de grond. De medewerking van de overheid is onvoldoende. Het van de hand doen van zo'n gebouw, voor een habbekrats, kennen ze niet.

'Met Herstelling hebben we wel wat kunnen doen. De vakopleidingen zijn sterk verbeterd. Het Nola Hatterman Instituut in Fort Zeelandia is grondig gerestaureerd. De bestrating van de kathedraal is aangepakt. Beelden in de stad zijn schoon gemaakt. Het huis van schrijver Anton de Kom wilden we ook opknappen. Maar de familie was niet bereid tot concessies over de bestemming. Tja, er moet nog veel gebeuren.'

undefined

Meer over