Struisvogelpolitiek

DE meerderheid van de Kamer staat afwijzend tegenover het voorstel van minister Borst van Volksgezondheid en staatssecretaris Hoogervorst van Sociale Zaken ziekenhuizen de mogelijkheid te bieden speciale behandelcentra op te zetten voor werknemers met 'arbeidsgerelateerde ziekteverschijnselen'....

Vraagtekens zijn ook op zijn plaats bij het begrip 'arbeidsgerelateerde aandoening', waarvoor het kabinet bijzondere behandeling aanvaardbaar acht. Stress, rsi of rugklachten zijn zelden alleen het gevolg van werk, maar hebben meestal ook te maken met persoonlijke omstandigheden en levensstijl. Het is bovendien nog maar de vraag of het de arbodiensten en verzekeraars op den duur een zorg zal zijn of een ziekte al dan niet door werk werd veroorzaakt: het is immers hun belang personeel zo snel mogelijk weer aan het werk te krijgen, zodat de kosten van ziekte en arbeidsongeschiktheid voor bedrijven maximaal worden beperkt.

Zulke bezwaren nemen echter niet weg dat de verontwaardigde Kamermeerderheid achter de feiten aanloopt. In de eerste plaats heeft de Kamer zelf als medewetgever de deur wagenwijd opengezet voor de ontwikkeling waarover zij zich nu beklaagt. Wie werkgevers, verzekeraars en arbodiensten (financieel) aansprakelijk stelt voor de risico's van WAO en ziekteverzuim, kan zich er moeilijk over beklagen dat het bedrijfsleven poogt de (financiële) gevolgen daarvan te beperken. Treurig is ook dat de Kamermeerderheid niet beseft dat de ontwikkelingen die zij vreest al lang gaande zijn. Als de overheid, met andere woorden, de reguliere zorg niet in de gelegenheid stelt in te spelen op de behoeften van de nieuwe gezondheidsmarkt, doen andere, private, partijen dat wel, maar dan zonder dat de overheid die ontwikkeling sturen kan.

Tenslotte onderschat de Kamer de potentiële voordelen van het beleid dat het kabinet voor ogen staat. Van de expertise die in de nieuwe bedrijvenpoli's wordt opgebouwd, zullen op den duur ook andere patiënten profiteren. De Kamer doet er daarom goed aan haar pavlov-reactie te heroverwegen. De plannen van Borst en Hoogervorst zijn bepaald niet boven kritiek verheven, maar bij een volksvertegenwoordiging die struisvogelpolitiek bedrijft, is al helemaal niemand gebaat.

Meer over