Strijdbijl bij Corus begraven na succesvolle hervormingen

Na jaren van gekibbel werpt de fusie tussen Hoogovens en British Steel eindelijk vruchten af. Met hulp van de hoge staalprijs, dat wel....

Van onze verslaggever Pieter Klok

Corus is eindelijk een geheel. Ruim vijf na de fusie in 1999 hebben de voormalige Hoogovens en het voormalige British Steel zich dan toch met elkaar verzoend.

Nog geen twee jaar geleden leek het staalconcern uit elkaar te spatten. De Britse managers en medewerkers konden het bloed van hun Nederlandse collega's wel drinken. De Nederlandse Hoogovens, die in 1999 met British Steel opgingen in Corus, hadden het gewaagd een reorganisatieplan van de Britse leiding te saboteren. Hiermee kwam het voortbestaan van de Britse staalfabrieken in gevaar, vonden de Britten.

De Nederlanders werden geleid door Leo Berndsen, oud-topman van Nedlloyd. Hij was president-commissaris bij Corus Nederland en kon in die hoedanigheid besluiten van de concerntop tegenhouden. In het voorjaar van 2003 besloot Berndsen niet in te stemmen met de verkoop van de aluminiumdivisie. De bijna volledig Britse top - alle Nederlanders waren gefrustreerd afgehaakt - wilde de opbrengst van de verkoop gebruiken voor een reorganisatie van de Britse fabrieken. Berndsen was bang dat het geld in een zwart gat zou verdwijnen. Hij had weinig vertrouwen in de Corusleiding en vreesde dat de Hoogovens - die in tegenstelling tot de Britse fabrieken zeer winstgevend waren - langzaam werden uitgehold.

De Britse pers was woedend. 'Admiraal de Ruijter verbrandde de Britse vloot in de Theems', schreef the Financial Times, 'Berndsen probeert de reorganisatieplannen van Corus in brand te steken. Het smaakt naar een ongebruikelijk nationalisme.'

Bestuursvoorzitter Thony Pedder ging naar de rechter om te eisen dat Berndsen zou worden geschorst. Toen de rechter dit verzoek afwees, zag Pedder geen andere mogelijkheid dan af te treden. Het leek nooit meer goed te komen tussen Britten en Nederlanders. De beurskoers van Corus was nog maar een fractie van de koers ten tijde van de fusie. Een opsplitsing leek aanstaande.

Uiteindelijk verzonnen de commissarissen toch een list. Ze besloten de Fransman Philippe Varin te benoemen tot de nieuwe topman. President-commissaris Brian Moffat, sinds 1967 in dienst van British Steel, vertrok. Hij werd gezien als de man die een sanering in Groot-Brittannië tegenhield .

Varin deed wat de Nederlandse bestuurder Aad van der Velden in 2000 al had voorgesteld: hard ingrijpen bij de Britse fabrieken. De productie werd op drie plekken geconcentreerd: de transportkosten daalden en de efficiëntie verbeterde. Dit werd betaald met de uitgifte van nieuwe aandelen.

Uit de cijfers die Corus donderdag publiceerde, blijkt dat de reorganisatie vruchten afwerpt. De Britse fabrieken maakten in de tweede helft van 2004 evenveel winst als 'Hoogovens'. Bij een veel hogere omzet, dat wel.

Belangrijker is dat Varin het vertrouwen van de Nederlanders heeft gewonnen. Berndsen maakte donderdag zijn aftreden bekend. Zijn opvolger, Jacques Schraven, nu nog voorzitter van werkgeversorganisatie VNO-NCW, krijgt duidelijk minder te zeggen.

Varin heeft dus alle ruimte om Corus verder te hervormen. Er is veel te doen, want de mooie resultaten zijn vooral te danken aan de hoge staalprijs. De fabrieken zijn nog steeds minder efficiënt dan de Europese concurrenten.

Meer over