Streekproducten

Willen we mens-, dier-, milieu- en landschapsvriendelijk voedsel, dan zouden we ook dat voedsel links moeten laten liggen dat met milieubelastende vliegtuigen wordt vervoerd....

Het grootste struikelblok lijkt de economische haalbaarheid van vriendelijk geproduceerde producten te zijn. Zolang de consument liever zijn winkelwagen vollaadt met goedkope kiloknallers dan met duurdere, vriendelijk geproduceerde producten uit de eigen regio, zal deze markt erg klein blijven. De Rotterdamse hoogleraar economie Jacob Kol zegt in het juli/augustusnummer van Milieudefensie: 'In Argentinië en Uruguay kunnen we biologisch vlees kopen voor eenderde van de prijs die boeren hier nodig hebben om hun bedrijf draaiende te houden.'

Nog even afgezien van de vraag hoe groot die eigen regio zou moeten zijn - de eigen provincie, Nederland, de EU? - rijst de vraag in hoeverre die streekproductie voldoende kan zijn. Volgens Niek Koning, econoom aan de Universiteit Wageningen, is dat niet het geval. Streekproducten vormen slechts een nichemarkt, iets meer dan voldoende voor de lokale markt of in geschenkverpakking als souvenir en relatiegeschenk.

Toch wordt er hard gewerkt aan de promotie van streekproducten en we mogen verwachten dat de productie wel zal stijgen, als we er massaal toe overgaan ze regelmatig op tafel te zetten. Nemen we Nederland als regio, dan is de internetsite van stichting Streekeigen Producten Nederland (www.erkendstreekproduct.nl) een heel aardig vertrekpunt. Deze stichting geeft keurmerken (alweer een erbij!) aan producten die voldoen aan een aantal criteria: er moet sprake zijn van een duidelijk omschreven productiegebied ; de grondstoffen moeten afkomstig zijn uit die streek en de verwerking moet daar ook plaatsvinden; daarnaast moeten de producten en grondstoffen op een verantwoorde, duurzame wijze worden geproduceerd. Daarbij wordt rekening gehouden met het milieu, natuur en landschap, dierenwelzijn, agro-biodiversiteit en transportbewegingen.

Helaas is het aanbod van door de stichting goedgekeurde producten nog erg klein en beperkt, zowel in diversiteit als in geografisch bereik. Van de vijf genoemde regio's is Limburg met diverse soorten ijs en pudding, sap, worst, wijn en roggebrood het ruimst gesorteerd. Combineren we de blauwe bessenconfiture uit Limburg met volle kwark van Waddenzuivel, dan kunnen we een gemarmerd bosvruchtendessert maken. Daarvoor is nodig: 250 g volle kwark; drie eetlepels slagroom; drie eetlepels melk; 125 g confiture; drie eetlepels bosvruchtendiksap; twee eetlepels citroensap; vier eetlepels geschaafde amandelen; citroenmelisse.

Jam met het diksap en citroensap pureren, een kwart achterhouden en aan de rest kwark, melk en room toevoegen. In een minuut tot een gladde crème kloppen. Overdoen in vier kommetjes en in de koelkast laten afkoelen. Amandelen in een droge koekenpan bruin roosteren. Voor het opdienen de achtergehouden jampuree over de crème scheppen en met een vork marmerpatroon in trekken. Amandelen erover strooien en een blaadje citroenmelisse er bovenop leggen.

Meer over