Stop mythe van eigen onschuld

Nederland is zijn onschuld allang kwijt

Ons land kent een obsessie met de eigen onschuld. In NOVA werd op de avond van Koninginnedag aan Uri Rosenthal bezorgd de vraag voorgelegd of Nederland vandaag zijn onschuld was kwijtgeraakt.

Kwijt
Terecht antwoordde de directeur van het COT, het Instituut voor Veiligheids- en Crisismanagement, dat Nederland die onschuld wel al eerder kwijt had mogen zijn waar het gaat om de veiligheid van ons land. Rosenthal noemde in dit verband 9/11 en de moorden op Fortuyn en Van Gogh als momenten waarop die onschuld toch echt voor een belangrijk deel verloren was.

De meeste commentaren in de media verzetten zich tegen de gedachtegang van Rosenthal. Nederland is alleen zijn onschuld kwijt waar het gaat om Koninginnedag, is de meest gehoorde opvatting. En dan nog niet eens helemaal.

Geluk
Zo stelde, eveneens in NOVA, de voorzitter van de Oranje Bond Michiel Zonnevylle zelfs dat Nederland op 30 april geluk heeft gehad. De Koninklijke familie was ongedeerd en niet geraakt, zei hij. Als dat wel zou zijn gebeurd, was het een drama geweest en daar wilde hij liever niet aan denken.

Een aangeslagen koningin, geschrokken publiek, gewonden, 5 dode toeschouwers en een dode aanslagpleger. Het is maar wat je geluk noemt. Het is maar wat je geen drama noemt. Maar kennelijk alles liever dan toegeven dat Nederland zich zijn geloof in de onschuld al heel lang niet meer kan permitteren als het om veiligheid gaat.

Mythe
Niet alleen in de reacties op de aanslag op de Koninklijke familie maar ook in verband met andere bedreigingen van de veiligheid van Nederland, wordt krampachtig vastgehouden aan de mythe van de vaderlandse onschuld.

Zo stelde de AIVD onlangs dat dierenrechtenextremisme, waarbij door middel van huisbezoeken mensen, die betrokken zijn bij bijvoorbeeld dierproeven worden bedreigd, geen terrorisme is. Waarom niet? Omdat terroristen direct geweld gebruiken tegen (groepen) personen en daarmee de ontwrichting van de samenleving beogen

AIVD
Dat laatste doen dierenrechtenextremisten niet, meent de AIVD. Dierenrechtenextremisten willen alleen verandering van beleid of het beëindigen van werkverbanden van slachtoffers.
Wie zich in de filosofie van deze dierenrechtenextremisten verdiept, komt tot een andere conclusie.

Dierenrechtenextremisten ontwrichten met hun acties daadwerkelijk de samenleving. Democratisch tot stand gekomen economische projecten worden afgeblazen, universiteiten worden bedreigd en wetenschappers voelen zich niet veilig. Dat is op zijn minst een ontwrichting van de kenniseconomie.

Huiselijk geweld
In de VS heeft men er geen moeite mee om dit terrorisme te noemen. Maar de AIVD kijkt liever met opluchting naar Groot-Brittannië waar gesproken wordt over domestic violence. Gelukkig, we hoeven het dus ook geen terrorisme te noemen in Nederland, lijkt de dienst te denken. We kunnen mooi de zaken oplossen door de dialoog met de dierenrechtenextremisten aan te gaan. De dialoog, daar is ie weer, zolang we nog in gesprek zijn kunnen we aan onze onschuld vasthouden.

Als de AIVD aangeeft dat een bepaalde groep misschien niet terroristisch is maar wel gevaarlijk, is de onschuldmythe nog steeds niet in gevaar. Die wordt dan verdedigd door de Minister van Binnenlandse Zaken.

Neoradicalisme
In het rapport 'Radicale dawa in verandering', de opkomst van islamitisch neoradicalisme in Nederland uit 2007 constateerde de AIVD dat organisaties als de Moslimbroederschap weliswaar het geweld hebben afgezworen maar dat ze op veel punten de democratische rechtsorde bedreigen.

Maar in haar antwoord op vragen van Kamerleden over de betrokkenheid van de Moslimbroederschap bij de bouw van een moskee in Slotervaart, negeerde minister Ter Horst dit rapport volledig. De bij de moskee betrokken broederschap vormde geen gevaar voor de nationale veiligheid. Waarom niet? En hoe verhoudt dit standpunt zich tot het AIVD-rapport? De minister geeft er geen uitleg over. Omdat de mythe van de onschuld in stand moet worden gehouden.

Bestuurders
Ook als je wel antwoord krijgt van bestuurders, krijg je te maken met de mythe van de onschuld. Ik belde de directeur van Theater Pierrot in Den Haag om hem te vragen waarom hij op een avond in juni een theatervoorstelling alleen toegankelijk maakt voor vrouwen. Hij vertelde me dat het die avond gaat om voorstelling van een inburgeringskomedie met Berberse speelsters.

Deze actrices hadden tegen de regisseur geklaagd dat hun moeders, tantes, zusters en andere vrouwelijke familieleden niet naar hun optreden zouden kunnen komen kijken omdat zij geen theater waar mannen aanwezig zijn mogen bezoeken. Dus ja, dat was me wat. Zaal dichtgooien voor mannen maar, dan hebben die vrouwen ook iets.

Ophef
De directeur van Pierrot begreep ook niet dat daar zoveel ophef over was ontstaan en dat er zelfs Kamervragen waren gesteld. Het is allemaal heel onschuldig, zo lijkt de directeur uit te willen dragen. Ondertussen wordt er dus mooi door een door de gemeente zwaar gesubsidieerd theater op sekse gediscrimineerd in Den Haag.

En dat schijnt bij meer theaters in de residentie te gebeuren, altijd onder de vrolijkheid en onschuld uitdragende titel All ladies night. Geen probleem, zei de directeur van Pierrot. De subsidie is niet in gevaar omdat er in de subsidieregeling geen richtlijnen staan. Dat zou dus meteen moeten veranderen lijkt me.

Oranje hoofddoekjes
Nederlandse bestuurders willen overal de onschuld in zien, vooral in hun eigen beleid. Leuk toch, gesubsidieerde oranje hoofddoekjes voor Koninginnedag in Haarlem. Integratie is een feest van onschuld, geen ernstige problematiek.

Terrorisme is iets voor het buitenland, al is de dreiging in Nederland substantieel. De islam is een kwestie van wennen maar uiteindelijk komt het allemaal goed als je maar in de onschuld van Nederland blijft geloven. De mythe van de onschuld heeft Nederland geïnfecteerd als een slaapziekte en hangt als een dikke sluier over het gezonde verstand van bestuurders.

Vlies
Daarom hebben zij met gesubsidieerde hoofddoekjes, omstreden moslimtheologen als Tariq Ramadan of seksediscriminatie in theaters geen moeite. Nederland gedraagt zich als een maagd wier vlies van onschuld nog niet door de mondiale actualiteit is gepenetreerd.

En als haar vlies wel scheurt, dan volgt direct een maagdenvlieshersteloperatie. Door middel van zalvende praatjes van bestuurders. Praatjes over de nationale mythe van de behouden onschuld van de Nederlandse maagd.

null Beeld
Meer over