Sterke race Maase in de '4 Mijl' van Groningen

I love the four miles of Kroniken, zegt de winnaar beleefd in de ouderlingenkamer van de A-kerk. 'Ik ben speciaal uit Ethiopië gekomen om hier te lopen, voor de vierde keer al....

Van onze verslaggever Rolf Bos

Aardig jongmens, die Assefa Mezgebu, die zondag voor de derde maal de '4 Mijl' van Groningen op zijn naam schreef. De winnaar van olympisch brons op de 10.000 meter had ruim 18 minuten nodig om de afstand tussen Hortus en Vismarkt te overbruggen.

Mezgebu houdt van Groningen, zoals ook Kamiel Maase warme gevoelens koestert voor de noordelijke stad. Maase werd keurig tweede, op slechts drie seconden (18.17) van de Ethiopische winnaar. 'Ik kom hier graag. Ik ben al een paar dagen hier, heb ditmaal het Groninger Museum bezocht.'

Mezgebu en Maase gingen een grote horde lopers voor. Tienduizend deelnemers kende deze 15de editie van de '4 Mijl' en daarmee behoort de wedstrijd tot de categorie van 'de Halve van Egmond', de Zevenheuvelenloop en de Dam-tot-Dam-loop.

Tal van toppers wisten in het verleden de weg naar Groningen te vinden. Gebreselassie vestigde er in 1993 een nog steeds bestaand parkoersrecord (17.53), ook andere grootheden als John Ngugi, Bernard Barmasai, Vincent Rousseau en Khalid Skah stonden al op het podium van de Vismarkt.

Hardlopen over vier mijlen, het is weer zo'n bizar Brits fenomeen. Wie de recordboeken van de IAAF erop na slaat, moet terug bladeren naar de tijd dat Engelse kostschooljongens over werkelijk alle mijlafstanden hardliepen. Ooit gehoord van Walter George en Alfred Shrubb? Net als de veel bekendere Paavo Nurmi en Ronald Clarke allemaal eens wereldrecordhouder op de ruim 6400 meter.

Hoe komen die incourante 4 mijlen in Groningen terecht? Het is de schuld van Jos Hermens. Doe eens iets aparts, zei de atletenmanager vijftien jaar geleden tegen Groningers die in hun stad ook een aardige hardloopwedstrijd wilden gaan organiseren. Organiseer iets anders dan weer een race over tien kilometer, een halve marathon of tien Engelse mijlen. Heb je geen plaats dicht in de buurt vanwaar je mooi naar de stad kunt lopen?

Dat hadden de Groningers. Op aantrekkelijke loopafstand lag immers Haren, van oudsher buitenplaats van rijke stadjers, sinds 1642 bovendien voorzien van een fraaie Hortus. Een voor de handliggende startplaats van een hardloopwedstrijd, die dan kon eindigen in het centrum van Groningen.

Ruwe meting leerde dat de afstand tussen esdorp en provinciehoofdstad ongeveer 6,5 kilometer bedroeg en ziet, de '4 Mijl' was geboren. Dat de afstand, een paar jaar geleden officieel nagemeten, eigenlijk ruim 6700 meter lang was en dus niet exact 6437,38 meter, deed aan de pret niets af.

Het aardige van zo'n betrekkelijk korte afstand is dat je er atleten uit verschillende disciplines op kunt aantreffen. Marathonlopers, mannen en vrouwen van de 1500 meter, duatleten en steepledravers.

Kamiel Maase, Nadja Wijenberg, Irma Heeren, Vivian Ruijters, Gert-Jan Liefers, Marcel Versteeg, Grete Koens, Simon Vroemen; ze stonden met sterke buitenlanders als Philip Mossima, Paul Biwott en Assefa Mezgebu aan de start in Haren.

Mezgebu was weer eens de sterkste. De atleet die tijdens het WK in Edmonton goud had kunnen winnen als hij in de laatste meters niet zo beleefd en afwachtend naar de grieperige Gebreselassie had gekeken, bezat de langste adem. Maar Maase bood sterk partij. 'En dat in een rustige periode, waarin ik slechts 4 maal per week train, in plaats van de gebruikelijke elf, twaalf keer.'

Over ruim een maand is de microbioloog vrijwillig werkloos. Hij zegde zijn baan bij Campina op om zich geheel aan de atletiek te kunnen wijden. Komende winter zal hij weinig in Nederland te zien zijn. Hij legt zich geheel toe op de internationale crosscompetitie. 'Daar vind ik goede tegenstand.'

In het terrein zal hij ook weer zijn kwelgeest van gisteren, Assefa Mezgebu, treffen. Net als Maase waagt de Ethiopiër zich voorlopig niet op de marathon, ook hij geeft de voorkeur aan de wintermodder en de zomerse atletiekbaan.

Meer over