Star Trek Into Darkness ****

De twaalfde Star Trek draait om de hechte band tussen Kirk en Spock.

SCIENCEFICTION

Regie J.J. Abrams

Met Chris Pine, Zachary Quinto, Benedict Cumberbatch, Simon Pegg, Bruce Greenwood, Alice Eve

In 84 zalen

Natuurlijk laat kapitein Kirk Spock niet in de steek. Wanneer Spock tijdens een red-de-planeetmissie klem komt te zitten in de krater van een op springen staande vulkaan, zet Kirk alles op alles om Spock te redden. Hij brengt de voltallige bemanning van de Enterprise in gevaar en laat het ruimteschip bovendien zien aan de inboorlingen van de planeet; een absolute doodzonde voor een gezagvoerder, maar het enige dat hem als vriend van Spock te doen staat.

'Als Spock hier was en ik daar, wat zou hij dan doen?', vraagt Kirk tussen alle tumult door aan bemanningslid Bones. 'Hij zou u laten sterven', is het antwoord. Bones heeft gelijk; de half menselijke, half buitenaardse en extreem intelligente Spock zou nooit het grote goed opofferen voor het kleine.

Zo worden slim de twee hoofdthema's van Star Trek into Darkness geïntroduceerd. De twaalfde Star Trek-film draait om de hechte band tussen Kirk en Spock én om de frontale botsing tussen emotie en verstand. Dat Kirk zich bij de redding van Spock door zijn vriendschappelijke gevoelens liet leiden, komt hem in Star Trek into Darkness op zware reprimandes te staan. Die schorsing blijkt weinig voor te stellen wanneer de griezelige ex-agent John Harrison enkele terroristische aanslagen pleegt en zich op de Klingonplaneet Kronos verschanst. Kirk krijgt de opdracht om met de Enterprise achter Harrison aan te reizen en hem vanaf veilige hoogte te vernietigen. Heeft Harrison geen recht op een eerlijk proces?

Lange tijd klopt vrijwel alles aan Star Trek into Darkness: morele dilemma's, gevatte dialogen, heldenmoed en bulderende actiescènes worden versmolten tot virtuoos 3D- en IMAX-vertier. Chris Pine (Kirk) en Zachary Quinto (Spock) zijn leuk samen en het ritje langs de vertrouwde Star Trek-personages is net zo prikkelend als de nauwelijks verholen verwijzingen die regisseur J.J. Abrams en zijn drie scenaristen naar onze eigen tijd maken.

Abrams, die ook de vorige Star Trek-film uit 2009 regisseerde, brengt de verwoesting van het Britse Star Fleet-archief met veel 9/11-gevoel in beeld, de skyline van futuristisch Londen onderdompelend in vuur. Dat Harrison - geweldig vilein-ijzige rol van Benedict Cumberbatch - op Kronos in een onbewoond grottenstelsel onderduikt, maakt hem meteen een soort sf-Osama bin Laden; ook al nestelt het kwaad misschien eerder in de gelederen van Star Fleet zelf, dan dat het een dreiging van buitenaf is. Naar het einde verliest de film zich te veel in onwaarschijnlijkheden, warrige verhaalwendingen en bombarie om het hoge niveau vol te houden. Dan moeten de tranen van Spock nog komen.

undefined

Meer over