Stadswachten

Amsterdam wil honderd extra stadswachten. Voorheen was drie jaar werkloosheid de voorwaarde, sinds kort mag worden geworven onder mensen die minimaal een jaar werkloos zijn....

H. Vilters, woordvoerder Bureau Stadswacht Amsterdam: 'Het blijkt telkens weer dat mensen die al drie jaar of langer uit het arbeidsproces zijn, aan zelfverzekerdheid inboeten. En als stadswacht moet je het juist hebben van sociale vaardigheden, moet je stevig in je schoenen staan. Dus nu we ook mensen mogen aannemen die een jaar werkloos zijn, hebben we vermoedelijk meer keus.

'Dat de stadswachten geen speciale bevoegdheden hebben, is tot nu toe geen probleem gebleken. Ik ben Amsterdammer genoeg om ook sceptisch geweest te zijn, maar het valt zo ontzettend mee. Negen van de tien keer wordt een aanwijzing van een stadswacht zonder morren opgevolgd. En het publiek weet natuurlijk dat er toch een lijntje aan de stadswacht zit, een portofoon die verbinding geeft met de politie.

'Het dienstverband is in principe voor onbepaalde tijd, maar het project is wel opgezet met de bedoeling dat mensen doorstromen naar ander werk. Dat valt niet mee, maar toch hebben er nu ongeveer honderd een andere baan: bij de politie, de beveiliging of het gevangeniswezen.'

Gerard Linneman, mede-eigenaar café Le Berry op het Leidseplein: 'Het enige wat ik van ze merk, is dat ze 's middags om twaalf uur de anti-parkeerpaaltjes neerzetten, met een man of zes.

'Ik heb geen last van ze, maar ook geen gemak. Ik zou niet weten wat het voordeel is, behalve dat die mensen onder de pannen zijn. Het is gewoon werkverschaffing, maar als ze dat leuk vinden, en de politie en de gemeente zijn ermee geholpen, prima hoor. Die mensen doen hun best en ze zijn werkwillig, dat is al heel wat.

'Misschien helpt het als ze meer bevoegdheden krijgen. Bijvoorbeeld om die fietsers aan te pakken die altijd door rood licht rossen. Moet je voortdurend boven op je rem staan.'

Klaas Wilting, woordvoerder Amsterdamse politie: 'Wij zijn tevreden over de stadswachten, en werken nauw samen. Ze vervullen een belangrijke rol bij het leefbaar houden van de samenleving.

'Maar, en dat staat los van onze waardering, wij zouden meer gebaat zijn bij de zogeheten gedifferentieerde politie, mensen die bij ons in dienst zijn, in lagere salarisklassen, die zich bezighouden met de leefbaarheid. Maar goed, de stadswachten zijn er, ze voldoen en het is prettig dat mensen op die manier werkervaring kunnen opdoen. Als je dat kunt combineren, is het op zich mooi.'

Henk Grifhorst, bestuurslid Amsterdams Ondernemersverbond en eigenaar van twee kinderkledingzaken: 'Op het voetbalveld heb je de rooie kaart. Schaf die af, en de ziekenhuizen liggen op maandag vol. In de maatschappij ontbreekt die rooie kaart, behalve voor parkeren dan, want achter elke boom staat een parkeerwachter en je bent zo 125 piek kwijt.

'Maar winkeldiefstal, berovingen en dergelijke, daar is weinig of geen kruid tegen gewassen. En die gasten die hier voortdurend dat soort dingen flikken, die zijn met naam en toenaam bekend, maar aangifte doen bij de politie helpt niks. Wij zijn het spuugzat.

'De stadswacht, dat is een klein deel van die rooie kaart en daar staan wij dus volkomen achter. Het moeten er alleen wel meer worden. Wij eisen van de politiek dat de maatschappij een beetje veiliger wordt en alles wat daartoe bijdraagt, is meegenomen.'

T. Tiemesen, voorzitter van de ondernemersvereniging van het winkelcentrum Amsterdamse Poort, heeft zelf een slijterij: 'Stadswachten? Ik zie ze wel eens lopen, ja. Maar ik heb er geen idee van of ze bijdragen aan de veiligheid. Ik heb er geen oordeel over, positief noch negatief.'

Joost Mulder (38), stadswacht sinds april 1994: 'Ik was zelfstandige, maar ben werkloos geworden door ziekte. Ik zat in de AAW. Gezien mijn verleden was het moeilijk om aan werk te komen, want zodra ze horen dat je langdurig ziek bent geweest, ben je een risico. Via via ben ik bij de stadswacht gekomen.

'Je bent preventief bezig. Je signaleert en rapporteert aan verschillende diensten: de politie, parkeerbeheer, openbare werken. Want gaten in het wegdek, daar letten we ook op. Je wijst toeristen de weg, waarschuwt mensen met een open tas voor zakkenrollers, let op auto's met kostbare spullen erin. Laten mensen in het park hun hond poepen waar dat niet mag, dan spreek je ze daarop aan.

'Met de agressie valt het reuze mee. Ik heb het maar één keer meegemaakt, dat was een cokegebruiker die zijn spul kwijt was. In zo'n geval geef je het door en trek je je terug. En ach, elk uniform lokt wel eens een opmerking uit. Maar als je rustig bent en niet agressief overkomt, heb je weinig problemen.

'Langzamerhand zie je door ons optreden toch hier en daar wat verbetering, al duurt het soms lang. Op het Damrak staat een plattegrond, die staat verkeerd om. Het Centraal Station lijkt op de Dam te staan. Ik ben al een jaar bezig om daar iets aan te doen, maar het schijnt erg moeilijk te zijn die kaart om te draaien. Gewoon volhouden maar.'

Ernst Clowting

Meer over