Stabiele cijfers, digitaal vs. papier en de waarde van degelijke journalistiek

.

null Beeld null

Schemering om half vijf, onderhandelingen over voorgerechten, terugblikken op het voorbije jaar. De kalender heeft ons onder de duim. Gelukkig houd ik best van die suffe kerstbomen (hier op de redactie hangen er kleine V'tjes in!). En vind ik het als krantenlezer ook wel een fijne tijd: je krijgt wat diepere verhalen en interviews over wat ons beroerde gedurende het jaar, de redacties doen hun best. Ik hoop dat ook u plezier beleeft aan de eindejaarskranten, waarmee we 2017 journalistiek uitluiden.

Nog zoiets: aan het einde van december wordt overal de rekening opgemaakt. Deden we het goed? Meestal is het antwoord ja. Het leven is maar een poging, maar het is wel zo prettig als je daarbij het idee krijgt dat je in de goede richting beweegt.

Positieve berichten

Ook ik heb gelukkig positieve berichten. We zijn financieel gezond en blijven met een stabiele oplage (296.232 exemplaren, print en digitaal) de grootste kwaliteitskrant van Nederland. Het aantal abonnementen is met 1 procent gegroeid. Maar wij krijgen steeds meer een andere gedaante: de papieren oplage neemt 4 procent af, het aantal hybride abonnementen (digitaal met de zaterdagkrant op papier) stijgt met maar liefst 11 procent. Omdat de omschakeling naar digitaal niet goedkoop is, moeten we iets besparen op onze vaste kosten. We zullen eind 2018 vijf mensen minder in dienst hebben (van 182 naar 177 fte). Het freelancebudget is juist iets hoger dan dit jaar. Onze uitgever houdt de financiën gezond, maar investeert gelukkig ook miljoenen in de digitale transformatie.

Maar het gaat natuurlijk om de journalistiek. Onze opmerkelijkste producties van afgelopen jaar vindt u hier bij elkaar.

Onze journalisten hebben gegraven om zaken boven water te krijgen: van het kleine nepotisme van een commissaris van de koning tot de mishandeling van militairen op een Nederlandse kazerne: nieuws met maatschappelijke invloed en politieke consequenties. Volkskrant-journalisten wonnen in 2017 een Tegel met het verhaal over Wilders' aan lager wal geraakte woordvoerder, een Zilveren Camera met de onthullende foto's van kinderarbeid onder Syrische vluchtelingen, een onlinejournalistiekprijs voor het onderzoek naar farmaceutische bedrijven en medici en de Anne Vondelingprijs voor politieke verslaggeving uit Brussel.

Het is goed dat er grote redacties zijn als de onze, met mensen en tijd om zaken te onderzoeken. Met een groot correspondentennetwerk (we breidden het dit jaar uit met Scandinavië), zodat we ter plekke kunnen kijken wat er achter de nieuwskoppen zit, wat grote ontwikkelingen betekenen voor echte mensen.

Het tij mee

In zekere zin hebben we - door een zorgelijke ontwikkeling - het tij mee. Het was het jaar van het nepnieuws. De loopgraven op sociale media worden dieper. Het is daar oorlog - met de waarheid als eerste slachtoffer. Nu we de valkuilen van de internetrevolutie ontdekken, wordt de waarde duidelijk van ouderwetse journalistieke degelijkheid, van hoor en wederhoor, van waarheidsvinding met een open geest. Dat is nu juist waar de Volkskrant zich voor inzet.

U hoort sombere voorspellingen, de verdienmodellen staan onder druk. Maar Nederland heeft bloeiende kwaliteitskranten die zichzelf kunnen bedruipen. En die genoeg adem hebben om de digitale toekomst te verkennen. Terwijl onze bezoekcijfers stijgen, blijven we ook investeren in de papieren krant. In het afgelopen jaar namen we de zaterdagkrant op de schop, zowel de vormgeving als de inhoud. Uit waardering en leestijd blijkt dat de actuele dieper gravende verhalen en de aparte opiniesectie van het katern Zaterdag in de smaak vallen.

Ik wens u namens de 190 redacteuren en 500 freelancers die aan de Volkskrant werken een zalig kerstfeest.

In deze podcast vertelt hoofdredacteur Philippe Remarque over hoe de Volkskrant zich staande houdt én over spectaculaire vernieuwingen in 2018.

Meer over