Staande voet

Is Volkert Manger Cats, voormalig medisch directeur van de Hartstichting een aardige man? Misschien niet. Verdient zijn weigering om 25 procent van zijn salaris in te leveren een ontslag op staande voet?...

Toch heeft de Hartstichting dat, althans volgens de krantenberichten, gedaan. Mijnheer Cats had, zeg maar, niet voldoende hart voor de zaak en wenste ondanks de ontstane commotie zijn salaris gecontinueerd te zien. U en ik zouden wellicht uit schaamte over het uitlekken van ons buitensporig salaris de portemonnee hebben getrokken. Manger Cats niet.

De Hartstichting greep volgens de Volkskrant hardhandig in met een ontslag op staande voet. Het valt te hopen dat de krant zich vergist, want deze zwaarste straf uit het arbeidsrecht is zo ongeveer gereserveerd voor diefstal, dronkenschap en andere liederlijkheid. 'Exhibitionistische zelfverrijking' valt daar niet onder. Zeker niet nu het riante salaris eerder royaal ter beschikking was gesteld.

De rechter kan een ten onrechte gegeven ontslag op staande voet vernietigen, waardoor de arbeidsovereenkomst gewoon is blijven voortbestaan. Het juridisch welles/nietes duurt doorgaans wel een poosje en dus komt het voor dat een werkgever soms na jaren nog met terugwerkende kracht loon moet betalen.

Hopelijk heeft de Hartstichting dus niet gekozen voor een spierballenontslag,maar voor de gewone ontbinding door de kantonrechter. Ook dan zijn de dagen van Manger Cats geteld, maar het einde van het dienstverband wordt dan vooraf door de rechter getoetst. Deze rechter zal dan heus wel vinden dat de arbeidsverhouding inmiddels zodanig verstoord is dat ontbinding onontkoombaar is. Vervolgens moet de rechter om de hoogte van de ontslagvergoeding vast te stellen, zich buigen over de vraag wiens schuld die verstoring is. Met andere woorden, wat weegt zwaarder de arrogante hebberigheid van Manger Cats of het hoofd met boter van het stichtingsbestuur?

Uitgangspunt is dat een overeenkomst niet zomaar kan worden opengebroken. Soms kan het echter onredelijk zijn niet mee te werken aan een door de werkgever voorgestelde wijziging van de arbeidsovereenkomst; dan ben je geen goed werknemer. De rechter zal in dit geval beoordelen of Manger Cats als goed werknemer rekening had behoren te houden met de belangen van de werkgever, bijvoorbeeld de stakingsdreiging van de boze collectanten. Zijn rigoureus nee, kan hem wel eens duur komen te staan. Zoals zijn illustere naamgenoot Jacob Cats al zei: 'Wie twee hazen jaagt, vangt er veeltijds geen.'

Meer over