Spelen

BERICHT uit Den Haag:..

'Staatssecretaris Vliegenthart laat onderzoek doen naar de kosten en baten van grootschalige sportevenementen. Zij wil het geen haalbaarheidsstudie noemen, zoals voorgesteld door het Kamerlid Rijpstra (VVD), die vroeg na te gaan of Nederland in 2008 of 2012 Olympische Spelen zou kunnen organiseren. Vliegenthart karakteriseerde zulke toekomstdromen als filosofietjes en ballonnetjes.'

Had het zuiniger gekund?

Ik moest meteen aan de voorgangster van de staatssecretaris denken, dus aan het vorige kabinet.

Paars I!

Dat was geestdrift, dadendrang, fitnessclubjes, alles op de schop, lachen, wind mee, saxofoon, Erica Terpstra. Ajax ging naar de beurs, de volleyballers haalden goud, het hele land had aandelen, Pronk hoorde je niet, Jan Nico Scholten kon zijn gang gaan, Muskens mocht overal een brood stelen, en zelfs toen ze al demissionair waren kochten ze nog een Mondriaan.

En kijk nu.

Zalm moet de Victory Boogie Woogie alweer bijna verkopen om de eindjes aan elkaar te knopen, en een parlementariër die nog eens met een enthousiast idee komt, krijgt een koude douche van een bewindspersoon van wie je misschien veel kunt zeggen, maar niet dat ze ooit op een tribune heeft gezeten, laat staan met papieren oranje muts op.

Amsterdam één feestelijk olympisch Patijndorp - dat roept bij Paars II kennelijk niks wakker.

Zelf krijg ik er onmiddellijk een AVRO-gevoel bij. De Uiver vliegt naar Melbourne, het Concertgebouworkest onder leiding van professor doctor Willem Mengelberg doet vijf uur over de Matthäus Passion, Max Tak praat uit New York, ir Lely dicht de Afsluitdijk, Euwe verslaat Aljechin, in-negentien-drie-zeven-dan-zul-je-wat-beleven-dan-komt-de-Jamboree-na ar-Nederland, Bep Bakhuis trapt vanaf de middencirkel en hij zit - en alle evenementen werden verslagen door Frits Thors.

Dat sentiment. Erica Terpstra was er de volle belichaming van, en het straalde uit naar alle leden van de oude ministerraad, tot bijna aan Kok zelf toe.

Niets van over.

Cohen tobt. Korthals zucht. Borst steunt. Pronk verbijt zich. Netelenbos gaat gebukt. Apotheker ploegt. Zalm telt. En Vliegenthart wil het woord Olympische Spelen niet eens in de mond nemen, en wil van 'grootschalige sportevenementen' hoogstens de kosten en de baten uitrekenen.

Alle Schwung is eruit - en toch maar volhouden dat de stemming net zo jofel is als in 1994.

Is er überhaupt nog kans voor de droom van Rijpstra? Dat hij de droom heeft is op zichzelf natuurlijk al een aanwijzing.

Maar ik zie meer tekenen.

Terpstra is door Samaranch al benoemd tot erelid van het judassencomité, dus dat is met Willem Alexander samen al het begin van een stevige lobby. Ik taxeer de kroonprins ook meer aan de liberale kant van het spectrum dan zijn moeder, die altijd iets links-van-het-middens heeft gehad - en voor Spelen moet je (denk aan dat mens van Boerlage!) nooit bij links zijn.

Dan gaat Nijpels naar Friesland. Eerherstel voor de aloude Veronica-liberalen die indertijd door Bolkestein (te intellectueel om voor sport of televisie iets anders te hebben dan dédain) terzijde zijn geschoven, en nu achter zijn rug kunnen terugkeren! En Friesland, dat weten we nu wel, is de ideale wachtkamer voor tijdelijk uitgerangeerde VVD'ers die willen terugkomen.

Nog even, dan schuift Bolkestein op ten gunste van Hans van Baalen, die ik zeker zie tekenen voor een Nationale Daad.

En terwijl de PvdA in de peilingen zakt, blijft de VVD stijgen, dus het hoeft niet eens tot 2002 te duren of D66 schrapt sociaal uit z'n naam, en Rick van der Ploeg (stak van de week in een Amsterdams café al z'n vuist door een WC-bril, en die wil alle stadions liefst volhangen met beeldende kunst) heeft de macht bij de socialisten overgenomen.

Dan heeft Rijpstra altijd nog tien jaar om z'n ideaal te verwezenlijken, en naast koning Willem kan Erica Terpstra onze olympische kanjers toejuichen.

Jammer dat ik er niet meer ben om het chagrijnige gezicht van mevrouw Vliegenthart te zien.

Meer over