Spannende muziek en fysieke fratsen

Kommil Foo de Luxe

Merijn Henfling

* * *


Amsterdam Hoe groter, hoe beter? Het optreden van Kommil Foo in Theater Carré bewijst dat die stelling niet altijd opgaat. De broers Raf en Mich Walschaerts brengen nu een 'best of'-show met het tango-ensemble Orquesta Tanguedia, met nieuwe bewerkingen van nummers en sketches. Helaas doet de grote zaal afbreuk aan de intimiteit die een avondje Kommil Foo altijd zo'n belevenis maakt.


De keuze voor Carré blijkt niet zo'n gelukkige. Op de première is de zaal voor een derde gevuld, terwijl de heren in zeg de Kleine Komedie vier dagen weten uit te verkopen. In een kleinere zaal komt de persoonlijke, soms dromerige sfeer beter tot z'n recht.


Kwaliteit heeft de voorstelling onbetwist, het blijft Kommil Foo. In ruim twintig jaar hebben de Vlamingen een eigenzinnige artistieke handtekening ontwikkeld. Ze weten op subtiele en fantasierijke wijze muziek en fysieke fratsen bij elkaar te brengen, met liedjes als verhalen op zich.


Muzikaal is de voorstelling Kommil Foo de Luxe rijk; spannende, nieuwe arrangementen onderstrepen de muzikale veelzijdigheid van het duo. Pianiste en zangeres Karla Verlie zorgt als tweede - en eerste - stem voor verrassende interpretaties.


Een prachtig nummer als Kop in het zand, waarin het perspectief ingenieus van wereldleed in Afrika naar klein leed aan de restauranttafel verschuift, krijgt dankzij strijkers uit het ensemble meer warmte en zeggingskracht. Raf Walschaerts geeft de teksten een meeslepende cadans.


Opvallend: de broers hebben bijna geen samenzang, ook al hebben zij met deze band de handen vrij.


Kortom: een mooie voorstelling, maar niet de gedroomde 'best of'.


Merijn Henfling


Meer over