Spannend schaakspel van zonderlinge tieners

Vijf onhandige, verlegen nerds vieren hun onaangepaste überslimme karakters.

ANNETTE EMBRECHTS

Goede titel: Opstand van de nerds. Actueel onderwerp ook: vijf onhandige, verlegen nerds vieren hun onaangepaste überslimme karakters en sluiten een pact tegen pestkoppen en plaaggeesten. En dan zijn het ook nog eens vijf brutale acteurs die in de gedurfde huidjes kruipen van deze sociaal zonderlinge tieners.

De setting is een griezelfeest. Tussen bakken chips en flessen cola treffen ze elkaar op een besloten locatie. De kleinste is vermomd als Dracula, de slankste danst als Catwoman en de grootste heeft zich in een konijnenpak gehesen. Met staccato ontboezemingen proberen ze zichzelf te laten zien, maar iedere vertrouwelijkheid wordt snel weggelachen. De onhandigheid spreekt uit iedere zin, motoriek en vraag. Doet de een 'n stap naderbij, dan ketst die af op de neuroses van een ander. Ze provoceren voortdurend, ook in het knoeien met het lekkers, en ze spelen absurde variaties op geestige feestspelletjes. Hoewel ze hebben afgesproken dat ze eindelijk zichzelf mogen zijn, strooien ze zout in elkaars zwakke plekken.

Zo ontrolt zich een spannend 'schaakspel der onaangepasten'. 'Spleetoog' Phi Nguyen (Stefan) neemt met een neus vol pelpinda's zijn Aziatische uiterlijk op de hak. Willemijn Zevenhuizen (Frieda) is in haar gebreide pak een ijskonijn vol angstaanjagende uitspraken. Titus Boonstra (Rimko - 'zeg nooit Remco' en dus zeggen ze Remco) lacht zich zo eenzaam dat het pijn doet. Tjebbe Roelofs (Edward) hangt de arrogante sociofoob uit. En Anneke Sluiters maakt van de roodharige Eva een naar contact snakkende eenling.

Spijtig wel dat de aanloop naar het opstandige slot lang duurt en eigenlijk een variatie is van zetten. De tieners halen voorzichtig het slotje van hun ziel, zoeken naar een sleuteltje van dat van een ander en slaan vervolgens toch weer hard een deur dicht. Zo komt er weinig schot in de zaak, hoe sterk het vijftal de performance ook vormgeeft.

De opstand aan het slot is mooi verbeeld maar mist inhoudelijke uitwerking. Regisseur Noël Fischer heeft met Opstand van de nerds zeker een gewaagde, onaangepaste voorstelling gemaakt. Op een coproductie na is dit haar laatste bij BonteHond; Fischer vertrekt naar NT Jong bij het Nationale Toneel. Toch mist Opstand van de nerds het griezelige surrealisme van bijvoorbeeld Alexandra Broeder of het tekstuele hyperbewustzijn van toneelschrijfster Esther Gerritsen. Meer zicht op de gevolgen van de opstand zou deze gewaagde performance goed doen.

undefined

Meer over