SP-twintiger houdt van de toko's in de wijk, SP-zeventiger komt er nooit

Laakkwartier/Spoorwijk in Den Haag kent vele nationaliteiten en stemde in mei massaal op de LPF. Problemen van deze tijd komen er samen....

Zenuwachtig friemelt Miguel Sloendregt aan zijn mobieltje. Waar blijven de leden van de Kerngroep Laak? Om acht uur hadden ze moeten vergaderen. De koffie is ruim een kwartier uitgeprutteld. Maar de stoelen zijn nog altijd leeg.

De Haagse voorman van de Socialistische Partij snapt er niks van. Eind oktober waren ze voor het eerst bij elkaar gekomen. Massaal. Omdat ze erachter waren gekomen dat de SP te veel met de neus in het Haagse stadhuis had gezeten en te weinig bij de man op straat. Bij de vorige verkiezingen kregen de protest-socialisten slechts 812 van de 13.827 stemmen in Laakkwartier.

Het politieke klimaat is inmiddels veranderd. Zelfs bewoners met lef zijn uitgekeken op de LPF. En het vertrouwen in de PvdA, voorheen de populairste partij in de wijk, is nog altijd niet hersteld. Dus plotseling trekt de SP de aandacht met zijn kritiek op het halfbakken minderhedenbeleid en haar pleidooi voor verplichte Nederlandse taalcursussen.

Maar terug naar eind oktober. In het SP-pand aan de Allard Piersonlaan was het een gezellig samenzijn. Dolenthousiast hadden de leden de ongemakken in kaart gebracht: de rattenplaag, de leegstand van winkels, de taalproblemen.

En nu zit Sloendregt (42) warempel in zijn eentje. Hij schenkt nog maar een kop koffie in. Hij verhaalt over het SP-pand. Het enige kantoor van een politieke partij in Laakkwartier. Hoe de tweehonderd Haagse SP-leden 25 gulden bijlapten voor de inrichting en eigenhandig mee timmerden.

Bij het derde kopje koffie druppelen eindelijk de leden binnen. Zichtbaar opgelucht heet Sloendregt ze welkom. Hij streept af op de presentielijst. En fronst. Slechts een handvol namen. Opvallendst telefonisch excuus van een afwezige: 'Ik ben vanavond naar mijn moeder.'

Sloendregt blijkt onverstoorbaar. Hij heeft immers een primeur. Een wijkenquête met vijf vragen. Bewoners mogen klagen over wat er mis is in Laakkwartier. Wat behouden moet worden. Wat er leeft in de wijk. De leden zijn enthousiast. Allemaal willen ze direct de enquête invullen.

Dries Bos, 'de sleutelman van het pand', mag als nestor beginnen. Maar eerst wil de 72-jarige zijn geluk kwijt over de polls. Volgens de jongste peilingen zou de SP bij de komende verkiezingen het aantal Kamerzetels (nu negen) verdubbelen. Glunderend herinnert Bos zich hoe hij jarenlang tevergeefs in Laakkwartier folderde en colporteerde met partijkrant Tribune. 'Bewoners maakten mij uit voor jehova-getuige. Ze waren bang voor de SP. We waren te eerlijk. Nu beseffen ze dat wij er ook voor hen zijn. Ongeacht wie zij zijn of wat ze verdienen.'

Dan verdwijnt de lach. Bos, 22 jaar SP-lid en ruim veertig jaar Laakkwartierder, treurt om de verloedering van de wijk. 'Laak was vroeger een leuke buurt. Maar er zijn steeds meer bruinen gekomen. Te veel huizen staan leeg. Het is er onveilig. Buren helpen of begroeten elkaar niet meer. Het contact is weg.'

Daarnaast hekelt hij het verdwijnen van de kleine buurtwinkels. Waar je op de pof kon kopen en de laatste nieuwtjes uitwisselde. Bos: 'Dat is voorbij. Nu rijden de mensen met volgeladen karretjes uit de Albert Heijn. En al die allochtone winkeltjes. . . Ik kom er niet graag.'

Verbaasd luistert Isolde Driessen, een vlotte twintiger, naar de oude Bos. Ruim een jaar woont ze in Laakkwartier en zij is juist gecharmeerd van die buitenlandse toko's. 'Ze maken de wijk juist gezellig. Laakkwartier is multiculti geworden en moet dat vooral blijven. Op het eerste gezicht lijkt het niet pluis, maar neem de moeite om rond te lopen. In Laak kun je juist makkelijk een praatje maken. Doe 't eens. Dan verdwijnt het gevoel van onveiligheid vanzelf.'

Desiree Hodes en Connie Vis knikken. Ook zij weten niet waar al die verhalen over onveiligheid vandaan komen. Bovendien weet Vis dat Laakkwartier binnenkort meer 'blauw' krijgt. Bos: 'Dan hoop ik dat die agenten minder achter het bureau zitten en meer op straat zijn.' Sloendregt: 'Hé, zei Fortuyn dat ook niet?' Bos schrikt. Gelach.

Maar daarmee zijn de problemen niet weg, herstelt Bos zich. De onvrede komt toch ergens vandaan? Waarom heeft anders eenderde van Laakkwartier in mei op de LPF gestemd?

Verbaasde gezichten alom. Eenderde? Driessen kan het nauwelijks geloven. Regelmatig staat zij met een flyerteam op het Lorentzplein. Wat haar opvalt: 'Een halfjaar geleden spraken ze allemaal over Pim. Nu alleen nog over de SP.' Sloendregt straalt. Laat een vierde kop koffie maar zitten. Dit vraagt om een biertje.

Meer over