Somberman richt het Actiecomité Tegen Vogels op

Remco Campert
null Beeld de Volkskrant
Beeld de Volkskrant

De nacht is voorbij, de dag breekt aan. Dit is niet tegen te houden, tot Sombermans spijt.

Bij het eerste licht begint in de tuin een merel te zingen. Onverdraaglijk vitaal geluid. Somberman gaat naar de tuin en gooit een kiezelsteen naar de merel. Deze zwijgt even, verhuist dan van boom en hervat zijn zingen.

Hardere maatregelen zijn vereist. Eendracht maakt macht: hij richt het Actiecomité Tegen Vogels (ATV) op. Leden gelieven zich aan te melden. Er meldt zich één persoon: een vrouwtje dat niet tegen het roekoeën van de duiven op haar balkon kan. Slechts twee leden van ATV, dat schiet niet op.

Wat moet Somberman doen in zijn strijd tegen de vogels? Hun gekwetter, hun getjilp, hun zingen? Er zijn gewoon te veel vogels. Hij stopt zijn oren vol proppen.

Maar nu ziet hij de vogels nog. Het geluid dat ze maken, kan hij zich daar makkelijk bij voorstellen. En dat doet hij, of hij wil of niet. Hij gaat op consult bij een kennis die psychiater is. Die vraagt hem ver terug te gaan in zijn herinnering. Komen daar vogels in voor? Somberman peinst zich suf. Plotseling weet hij het weer.

Hij had straf, zat opgesloten in zijn kamertje. Op de vensterbank zaten mussen te tjilpen. 'Je verbindt dus vogels met straf', zegt de kennis.

Mooi zo. Somberman haalt opgelucht adem. Zo komt alles op zijn pootjes terecht.

Meer over