Solide bodem

Wanneer de glazen in de kast staan, staan ze gewoon. Ze maken je niet bang. Als de hanglamp hangt, hangt hij gewoon....

Vol vertrouwen ligt de baby in haar bedje. En het bed draagt het geduldig. De koeien staan in het gras. Ze loeien niet. En het paard kijkt rustig naar de rivier die stroomt. Maar zodra de aarde trilt, beginnen de glazen te bibberen in de kast. Bang slingert de hanglamp. De baby gilt. De hoed valt. De koeien rennen hysterisch op het gras. Het paard hinnikt. En wantrouwig verlaten de ganzen de aarde.

Soms zijn het de laatste geluiden die je mag horen. Daarna besta je niet meer. Net als die duizenden landgenoten van mij.

De Nederlanders hebben de aardbeving één keer meegemaakt. In de nacht van 12 op 13 april 1992 werden velen wakker geschud: 'Wat was dat?'

Gelukkig was er alleen materiële schade. Toch werd een Roermonds meisje er ziek van. Een onbekende ziekte. Ze durfde haar ogen niet te sluiten. Ze vertrouwde de aarde niet meer.

Het wantrouwen tegen de aardbol is groot bij ons in het oosten. De volgende aardbeving ligt altijd op de loer om je kinderen te pakken. De boer zoekt meteen een meisje voor zijn zoon, zodra de jongen over een vrouw droomt. De vader wil zijn zoon in een bruidegompak zien, voordat de aarde hem kapotmaakt.

Dank je wel. Wat aardig van je, zeggen Nederlanders. Maar de boer zegt: 'Ik hoop dat je de kans krijgt om oud te worden.'

Is het mogelijk om het vertrouwen in de aarde aan de boer terug te geven?

Ja, dat kan. Met een auto. Een vrachtauto. Een betonmixer bedoel ik.

Rijd eens naar de boer en bied hem een solide bodem aan.

De boer weet niet dat hij recht heeft op een stevig huisje. Een huis die de beving moet kunnen weerstaan.

Al weet hij het, hij heeft er toch geen geld voor. Opnieuw stapelt hij de losse stenen met leem op elkaar, zet er een dak op en wacht op de volgende aardbeving.

Toen de Sjah het land moest verlaten, nam hij 3053 koffers mee. Met elk van die koffers had hij alle bruidegoms een vaste huisbodem kunnen bieden. Nu ligt hij ergens in een verlaten graf en de koffers zijn verdwenen.

Geestelijken? Nee. Nee hoor. Begin er maar niet aan. Die geloven niet in cement. Ze kennen de toverkracht van beton niet. Hun God straft het volk met een aardbeving.

Stil! Ik weet dat de Volkskrant weer eens een kleurenfoto op de eerste pagina zal afdrukken waarop de boer op een losse steen van zijn huis zit en verbijsterd in de lens kijkt.

Alleen de democratie kan de boer met de aardbol verzoenen. Alleen in een democratisch land kan een vrachtauto met een volle betonmolen naar het stukje grond rijden waar de zoon van de boer een huisje voor zijn bruid bouwt.

Kader Abdolah

Meer over