Snel en 'lomp' naar de essentie

Opium organiseert samen met V een verhalenwedstrijd. Vorige week hielp Arjen Lubach u op weg, deze week verzorgt Ronald Giphart het slot van onze tweedelige Cursus Korte Verhalen. Wat is het ergste dat zou kunnen gebeuren?

Stel dat je iemand de liefde wilt verklaren. Hoe ga je te werk? Je kunt een huisje huren in de bergen, je kunt je beminde ontvoeren, hem of haar voeden met wijnen en spijzen, bergwandelingen maken en lange gesprekken voeren over het leven, de wereld en jullie verledens. En dan... gaandeweg... bijna terloops... als de spanning is opgebouwd... zal duidelijk worden wat jouw gevoelens zijn en hoe immens jouw liefde is. Dit is een roman.

Wat nu als je iemand de liefde wilt verklaren, maar je hebt maar twee minuten? Je staat op het perron van een treinstation, jouw beminde hangt uit het raam van een coupé, de conducteur fluit al, de motoren van de trein maken dreigend lawaai en jij hebt nog maar luttele momenten om te vertellen van jouw hartstocht. Er is geen tijd te verliezen... Je moet handelen... To the point... Je stamelt al dan niet dat je van haar houdt. Dit is een kort verhaal.

Deze bovenstaande analogie is van de Amerikaanse short story-schrijver George Saunders (1958), die vorige week een talkshowhost het verschil tussen romanschrijven en verhaalschrijven probeerde uit te leggen. Onlangs publiceerde Saunders zijn zesde verhalenboek: Tenth of December (Random House, 2013). Ik ben niet in de positie u te onderhouden met mijn professionele oordeel, maar New York Times Magazine schreef: 'George Saunders has written the best book you'll read this year.' En dan is het nog maar februari.

In een interview met The New Yorker lichtte Saunders toe dat korte verhalen - hoe graag we die als lezers ook zien als de doorwerking van een thema, een wereldbeschouwing of een gevoel - voor schrijvers vooral 'technische objecten' zijn. Ze zijn, aldus de meester, het resultaat van duizenden beslissingen die snel genomen worden tijdens het schrijven en herschrijven.

Korteverhalenschrijvers mogen van Saunders best een beetje 'lomp' zijn, want dat brengt hen eerder bij de essentie van dingen. Hij noemt dat de 'baby bij de afgrond'-methode. 'What's the worst thing that could happen?' leren Amerikaanse schrijvers zich af te vragen. Dat die baby inderdaad van de klif dondert, aldus Saunders, maar vervolgens landt in een zachte hoop stront. Dat is een kort verhaal.

Ik moest bij deze uitleg denken aan schrijver Henk Romijn Meijer (1929-2008), die ooit vertelde dat een schrijver van verhalen 'zijn verbeelding moet voeden met ervaringen', want 'pas dan kan hij een hoge vlucht nemen en onmogelijke sprongen maken in een mogelijk gebied'.

Dit is subtieler verwoord dan Saunders, maar volgens mij bedoelde hij hetzelfde.

Met de Boekenweek in aantocht is

het weer tijd voor de korteverhalenwedstijd die Opium samen met V uitschijft. De weg naar roem, het plezier jezelf gepubliceerd te zien in V, een mogelijke eerste stap richting schrijverschap en twee kaarten voor het Boekenbal loopt als volgt:

1 Schrijf een kort verhaal in maximaal 500 woorden.

2 Gebruik daarvoor het thema, vrij naar dat van de Boekenweek: Zwarte Bladzijden, Gouden Randjes.

3 Stuur je verhaal voor 18/2 naar opiumverhalenwedstrijd@avro.nl

Onze jury, Aaf Brandt Corstius, Nelleke Noordervliet en Arthur Japin, beoordeelt de verhalen.

De uitslag wordt op 9/3 bekendgemaakt in Opium TV.

Het winnende verhaal verschijnt op maandag 11/3 in V, met het nauwgezette commentaar van de jury erbij.

Korteverhalenwedstrijd

undefined

Meer over