Smoesjes

Paus Johannes Paulus II bezoekt West-Duitsland.

null Beeld anp
Beeld anp

München, 19 november 1980

Fascinerend is de ontmoeting van de paus met Barbara Engl. (Ik ken haar: ze is voorzitter van de katholieke jeugd van Opper-Beieren.) De paus zit op zijn troon in de luchthaven van München, en het meisje gaat voor hem staan en zegt dat hij de jeugd van tegenwoordig niet begrijpt, dat hij met zijn conservatieve achterhaalde seksuele moraal de jeugd grote angst en schuldgevoelens aanjaagt, die volkomen onvruchtbaar zijn.

En de paus? Hij zit daar, zijn ogen neergeslagen, een beklaagde. Hij zwijgt. Een vermoeid, hulpeloos gebaar. Waarom zegt hij niet: 'Ja, dapper meisje, je hebt gelijk, ik ben een conservatieve theoloog, zo'n ouderwetse vrome, vergeef me als ik jullie niet begrijp, laten we allebei proberen naar het evangelie te leven.'

Maar dat zegt hij niet en hij zegt überhaupt niets. Hij staat op een loopt weg. Later werd er voor de Beierse radio gezegd dat hij het Duits onvoldoende beheerste om spontaan en vrij te kunnen antwoorden. Smoesjes. Hij had met een broederlijke omhelzing kunnen antwoorden.

Overigens: is hem in Parijs niet hetzelfde overkomen? Hij had zich kunnen voorbereiden. Ik hoor dat iedereen die in een officiële functie iets tegen de paus wilde zeggen, de toespraak van te voren moest voorleggen aan het bureau voor de Duitse bisschoppenconferentie in Bonn en aan het aartsbisschoppelijk ordinariaat in München. Barbara Engl had dat gedaan. Omdat er geen bezwaren waren gekomen, las ze haar tekst voor zoals hij was. Daarna stond hij anders in de krant: ze hadden in Bonn alle kritische zinnen geschrapt.

Luise Rinser (1911-2002), Duitse schrijfster en activiste. Fragment uit Bij de tijd - Dagboek 1967-1988; vertaling Ria van Hengel. Nijgh & van Ditmar, 1991.

Meer over