Slotakkoord

JEAN-PIERRE GEELEN

We zijn eruit: Lenette van Dongen is de Maestro van 2012. Of beter gezegd: Maestra, maar ook al ging de finale van het AVRO-dirigentencircus tussen twee vrouwen, de titel werd niet aangepast. In die laatste ronde, donderdag live uitgezonden, legde actrice Tanja Jess het af tegen de cabaretière.

Nederland heeft, blijkens de kijkcijfers, wekenlang genoten van de strijd tussen muzikale kanonnen als Wolter Kroes, Kleine Viezerik en Catherine Keyl. Ze bakten er natuurlijk niets van, het Holland Symfonia orkest verdwaalde moeiteloos door het richtingloze gezwier van Catharine Keyl of zelfs winnares Lenette van Dongen, wier eerste optreden door jurylid Isabelle van Keulen werd omschreven als 'gepassioneerd houthakken'.

Maar geheel volgens de vermoedelijke verheffingsgedachte pikte het grote volk toch maar mooi een paar regeltjes Mozart of Strauss mee.

Hoe goed bekeken ook, inhoudelijk klonk louter de aanfluiting. Muziek duurde nooit langer dan anderhalve minuut, van dirigeren kwam je niets meer te weten dan dat het toch echt een vak is. Zo'n vaag vermoeden hadden we al. Het draaide enkel om de lol van de afgang. Sterren springen in de orkestbak.

De twee finalisten speelden hun rol zoals televisie van hen verwachtte: tijdens hun slotact (een stukje uit 'de razend moeilijke' Vijfde van Beethoven) was het meer So you think you can dance dan dirigeren. De professionele jury (dirigent Otto Tausk, violiste Isabelle van Keulen en de Britse lolbroek Dominic Seldis) acteerden al even enthousiast mee, door de houthakkers nu te overladen met complimenten.

De kijker mocht stemmen, per sms à 35 cent. Er was 'fors gestemd', zei presentator Frits Sissing aan het einde, maar hoe fors, dat bleef geheim. Evenals waar de opbrengst van die sms-jes eigenlijk heen ging. Naar de clubkas van de AVRO? Of misschien toch naar die 90 van de 150 orkestleden die per 1 januari op straat staan wegens de bezuinigingen van Rutte 2? Over die werkelijkheid kreeg de kijker maar weinig te horen. Sissing bedankte het orkest aan het einde, en voelde 'extra pijn' vanwege de bezuiniging. Het publiek gaf een staande ovatie, maar Sissing vergat ditmaal het daderprofiel te vermelden.

EenVandaag besteedde wel aandacht aan die achterkant van Maestro. Hoornist Ward Assmann mocht blijven. Boos: 'De orkestwereld is nu een chaos, en die wordt alleen maar groter.' Trompettiste Marielle Streun moest vertrekken. Ze zei over de bezuiniging: 'Ik denk dat het te maken heeft met ons imago. Het Concertgebouworkest staat altijd bovenaan. Als je derde op het lijstje staat, val je gewoon af.' Net zo willekeurig als de competitie in Maestro dus.

Als finale deed ieder nog even een moppie Radetzkymars. Catherine Keyl maakte er heupwiegend een hypnose-act van, acteur Joep Sertons slingerde zijn baton alsof hij het rat van fortuin aanzwengelde, Kleine Viezerik voerde het tempo op tot hiphop-beat.

Een feestelijk slot, maar in de orkestbak zat men hoorbaar te slapen. Een goedbekeken live-uitzending van een grootse finale was immers de kans geweest om een knallend protest te laten horen tegen de muzikale sloop. Halverwege stoppen en met 90 van de 150 man opstappen, met stemverheffing en (desnoods) geheven middelvinger - niet dat het iets had uitgehaald, maar het zou een grandioos slotakkoord zijn geweest. Helaas: ook in de finale van Maestro bleef het oorverdovend stil. Net als erna.

undefined

Meer over