Sinterklaas

Twee hoogbejaarden blijken in december in staat de kwakkelende economie een forse injectie te geven. In de rest van het jaar geldt de belegen volkswijsheid: een oude man en een oud paard, zijn niets meer waard....

De last-in-first out-regel, die inhoudt dat juist de laatst binnengekomen, meestal, jongere er als eerste uitmoet, blijkt in de ontslagpraktijk zeker niet heilig te zijn. Oudere werknemers zijn meestal ook de duurste en een krap zittende werkgever zoekt nu eenmaal naar de grootste bezuiniging.

Vervolgens moet de rechter dan de hoogte van de ontslagvergoeding bepalen. Niet met de natte vinger, maar met de formule AxBxC. Aantal dienstjaren (A) maal bruto-maandloon (B), met de mogelijkheid van correctie (C) bij een onbillijke uitkomst. Van deze formule maken de kantonrechters al bijna zes jaar gebruik.

Voor de berekening van de diensttijd is ook de leeftijd van belang. Dienstjaren op leeftijd wegen zwaarder. Vóór het veertigste jaar tellen ze voor één, tussen de 40 en 50 voor anderhalf en daarna voor twee. Dat is niet gek, omdat de vergoeding mede dient om inkomensschade te compenseren. Als we ervan uitgaan dat met de jaren de carrièremogelijkheden afnemen, dan is het inkomensverlies van ouderen bij ontslag nu eenmaal groter.

De kantonrechters blijken bij nader inzien soms moeite te hebben met hun eigen regel. Als de werknemer pas op latere leeftijd in dienst is gekomen, dan lijkt de leeftijd-vermenigvuldiging niet te gelden. De 55-jarige werknemer die na drie jaar werd ontslagen kreeg niet de gevraagde vergoeding van twee keer drie maanden. De kantonrechter vond drie maanden wel genoeg, omdat de werknemer niet langdurig bij dezelfde werkgever was gebleven. Hetzelfde deed een andere kantonrechter met een 58-jarige werkneemster met zes dienstjaren. Geen verdubbeling. Gewoon één maand per dienstjaar.

Dat betekent in feite dat de leeftijdsverdubbeling alleen een rol speelt bij zeer langdurige dienstverbanden. Volgens de kantonrechter worden werkgevers anders 'dubbel gestraft'. Enerzijds door de relatief hoge beloning voor een oudere werknemer, anderzijds door de verdubbeling van de te betalen ontslagvergoeding. Je kunt je afvragen of de 'straf' van ontslag voor een 50-plus werknemer niet harder aankomt.

Als het aan de kantonrechter ligt, voor de oudere geen cadeautjes. De werkgever is toch zeker Sinterklaas niet!

Meer over