Seksisme in de Britse politiek: 'Gedraag jezelf, vrouw!'

Met veel belangstelling was in Westminster uitgekeken naar de rentree van de Schotse nationalist Alex Salmond in het Lagerhuis. De 60-jarige staat bekend om zijn welbespraaktheid, zijn boersheid en zijn sluwheid. Tijdens zijn eerste toespraak, woensdag, maakte hij zijn faam meer dan waar.

Alex Salmond.Beeld getty

Het onderwerp van het debat was niet echt interessant. Het ging immers over de samenstelling van Kamercommissies, onder meer die van gelijkheidszaken. Salmond was lekker op dreef toen hij de staatssecretaris van Middenstandszaken Anna Soubry, die bepaald niet op haar mondje is gevallen, riep dat hij voort moest maken. Deze interruptie beviel de Schot geenszins.

'De vertegenwoordigers van Economische Zaken zouden zich beter moeten gedragen tijdens deze debatten', zei hij met een zwaar Schots accent, 'ze zou een voorbeeld moeten zijn voor nieuwe kamerleden en niet op en neer moeten springen als een dementerende beginneling in de regering - gedraag jezelf, vrouw!'

Anna Soubry.Beeld reuters

Klap met de handtas

In een reactie na afloop zei Soubry dat de opmerking ergens in de 19e eeuw thuishoort. Anderen vroegen zich af hoe Nicola Sturgeon, Salmonds opvolger als Eerste Minister en leider van de SNP, zou hebben gereageerd. Mogelijk zou ze haar mentor, die al niet zo goed ligt bij vrouwelijke kiezers, een klap met een van haar handtassen hebben verkocht.

Dit geval van seksisme staat niet op zichzelf. Op verkiezingstournee in Wirral-West zei de sociaal-democraat John Prescott, de voormalige vice-premier, recentelijk dat hij de plaatselijke Conservatieve kandidaat Esther McVey alleen kent van haar 'schattige jurk'. Het was een van de vele opmerkingen die McVey, een ex-televisiepresentatrice, onderging. Ze verloor uiteindelijk haar zetel.

Cameron

Ook David Cameron is beschuldigd van seksisme. Tijdens een Lagerhuisdebat wierp hij Labours Angela Eagle ooit de woorden 'Calm down dear!' toe. Deze zinsnede stamt uit een reclamespotje voor een verzekeringsmaatschappij waarin de bekende (inmiddels overleden) filmregisseur Michael Winner een vrouwelijke automobiliste na een botsing tot kalmte maant.

Cameron zei indertijd dat het komisch bedoeld was.

Het is kinderwerk vergeleken bij wat de Conservatieve onderminister, schelm en rokkenjager Alan Clark in de jaren tachtig in en rond Westminster uitspookte. Zijn veelgelezen dagboeken lezen als de Britse variant op La Vie sexuelle de Catherine M met passages als: 'Jenny heeft een erg bleke huid en grote violetkleurige ogen. Haar blonde haar is speels kort, haar seksualiteit strict onder controle. Ze maakt haar gevoelens op meerdere momenten duidelijk (zonder ze uit te spreken): een, dat ik een boerse chauvinistische hufter ben; twee, dat het een compleet raadsel is dat ik staatssecretaris ben geworden; drie, dat mijn positie eerder een kwestie van weken dan van maanden is.'

David Cameron.Beeld AFP
Meer over