Seedorf, Huntelaar en de kwestie van trots

Charles Bromet en Willem Vissers

In de eerste helft had het er bepaald niet naar uitgezien dat Real Madrid ¿ AC Milan een sensationele wedstrijd zou worden. Maar voeg de volgende elementen samen - twee blunderende doelmannen, een recidiverende Belgische arbiter, een bevlogen invalbeurt van Royston Drenthe en een opnieuw overtuigend optreden van Clarence Seedorf ¿ en je zit ineens te kijken naar een bijzonder aardig gevecht.

Weinigen zullen hebben vermoed dat AC Milan tot een stunt in staat zou zijn. Maar dankzij twee ongebruikelijke fouten van de doorgaans voortreffelijke Iker Casillas, die zich eerst verkeek op een afstandschot van Pirlo en daarna in de fout ging bij een dieptepass van Ambrosini op Pato, kantelde het duel na rust volledig.

Ik gunde het ze wel, de in de Serie A op de achtste plaats geparkeerde mannen-op-leeftijdploeg van de fel bekritiseerde coach Leonardo.

Opvallend was opnieuw het spel van Seedorf. Nadat hij met twee zogeheten assists op Filippo Inzaghi al de eerste overwinning van Milan in de groep, tegen Olympique Marseille (1-2), had ingeleid, was hij ook woensdagavond beslissend. En niet alleen omdat hij de beslissende voorzet gaf voor het derde doelpunt, van Pato. Nee, Seedorf straalde rust, controle en leiderschap uit.

Wat ook opviel, was de (opnieuw) volledige afwezigheid van Klaas-Jan Huntelaar in de plannen van Leonardo. Voor het eerst sinds zijn overgang van Bernabéu naar San Siro was hij woensdagavond terug in de stad waar hij deze zomer overbodig werd verklaard. Hij zal luchthaven Barajas opnieuw met een rotgevoel hebben verlaten.

Bij Real werd hij vorig seizoen niet toegevoegd aan de lijst van Champions Leaguespelers, nadat hij was gekocht van Ajax. Bij Milan staat hij nu wel op die lijst, maar vanaf de reservebank mocht hij toekijken hoe de 36-jarige Inzaghi de herfst van zijn carrière nog van wat vrolijke kleurtinten probeerde te voorzien.

Toen Inzaghi na een uur spelen werd vervangen, stond niet Huntelaar maar Borriello klaar om het laatste half uur vol te spelen. Zijn nieuwe werkgever zou zich in de winterstop alweer van Huntelaar willen ontdoen, de aankondiging van een wellicht nieuwe vernedering voor de spits van het Nederlands elftal.

Het zal een hoop van zijn incasseringsvermogen vergen, dat is wel duidelijk. Misschien kan hij wat dat betreft eens zijn licht opsteken bij Seedorf, de nog lang niet opgebrande leider van de ploeg die door weer een bondscoach categorisch wordt genegeerd.

Of dat laatste terecht is? Tja, dat is een heikel onderwerp, dat was het en dat zal het wel altijd blijven. In november oefent Oranje in Pescara tegen Italië, een duel dat vier dagen later wordt gevolgd door de vriendschappelijke wedstrijd tegen Paraguay.

Seedorf zal er niet voor worden opgeroepen. Of heeft hij Van Marwijk dan toch aan het twijfelen gebracht? Ik denk het niet. Of¿ nee.

Charles Bromet

Meer over