SCREENEN?

Steeds meer werkgevers laten het gedrag van sollicitanten bij eerdere werkgevers onderzoeken door detectivebureaus, de zogenaamde 'cv-rechercheurs'. Dat zegt J....

Willem Hummel van Recherchebureau Rias te Assen: 'Wij betrachten terughoudendheid in dit soort zaken. Wij mogen en willen niet iemand volledig binnenstebuiten scannen. Ten eerste verbiedt de wet op de privacy dat, ten tweede gaat het mij persoonlijk veel te ver. Privacy is een groot goed, daar mag je niet aan tornen. Maar ik kan niet ontkennen dat er de laatste tijd een aanmerkelijke toename is aan verzoeken om kandidaten voor bepaalde functies te screenen.'

Erik Beers, hoofd personeel en organisatie bij zakenbank Kampen & Co: 'Ik fronste de wenkbrauwen wel even toen ik dat las want ik heb er nog nooit van gehoord. De banken werken standaard met een integriteitscheck, een soort formulier dat we in de procedure opsturen aan de vorige werkgever van de kandidaat. Dat maakt een detective volstrekt overbodig. Andersom heb ik het ook nog nooit meegemaakt, dat een rechercheur iets wilde weten over een oud-werknemer van ons.'

Jeroen van Wieren van Het Recherche Bureau Amsterdam: 'Ik zie het probleem niet. Mits toestemming is gegeven door de sollicitant, schuilt er toch helemaal geen kwaad in om wat gegevens te checken? Iedereen kan wel van alles roepen, je moet als werkgever toch een beetje zicht hebben op wie je in huis haalt?

Ik doe dit soort klussen regelmatig voor bedrijven uit de horeca . Dan heb je het niet over obers of zo, maar over de managers, dat niveau. Dan bel ik, of ik ga langs bij eerdere werkgevers voor een gesprekje. Echte bedriegers zitten er zelden tussen hoor. Dan spreek je over jaartallen die niet helemaal kloppen.'

Kenneth Renfrum, trainer bij het Sollicitatiecentrum: 'Het is pure armoede als de werkgever een recherchebureau in de arm moet nemen om het verhaal van een sollicitant te controleren. Je geeft dan als onderneming een brevet van onvermogen af naar je eigen selectiemethoden. Als er al detectives worden ingeschakeld, moet het bedrijf het melden in de advertentie. Nu zie je ook nog weleens dat iemand drie ronden doorkomt en dat dan ineens wordt gevraagd of ze een rechercheur op jouw 'zaak' mogen zetten. Achterbaks. Als je gaat zitten met zo'n instelling van: oh alsjeblieft neem me aan, dan roep je over jezelf af dat je wordt misbruikt.'

Marjan Sieben van de Nationale Ombudsman: 'In onze achttienjarige geschiedenis zijn mij eigenlijk geen klachten bekend over de schending van privacy in sollicitatieprocedures. Waarschijnlijk betekent dat dat de overheid die rechten niet schendt, maar dat weet je nooit zeker.'

Heleen Tijs, solliciteerde enkele jaren geleden bij een Nederlandse bank: 'Tijdens het tweede gesprek in de procedure vroegen ze of ze mijn gegevens mochten verifiëren. Ik begreep niet helemaal wat ze bedoelden, maar iemand belde de dag erna dus wel mijn oude baas, die helemaal niet wist dat ik aan het solliciteren was! Dat had ik wel gemeld tijdens de gesprekken, maar zij hadden dat weer niet doorgegeven aan het onderzoeksbureau. Een heel pijnlijke situatie, helemaal omdat ik uiteindelijk die baan niet kreeg en nog een half jaar heb moeten werken bij mijn oude baas.'

Sjaak Nouwt, docent privacyrecht aan de Katholieke Universiteit Brabant: 'De sollicitant geeft zijn gegevens aan de werkgever met een bepaald doel, het doorgeven aan een recherchebureau hoort daar niet bij. Dat is volgens de algemeen geldende regels in strijd met de privacyrechten. Alleen in bepaalde gevallen, bijvoorbeeld bij de politie, mag dat zonder meer. Voor normale functies, bijvoorbeeld in het management, gaat dat veel te ver, vind ik. Bovendien getuigt het van weinig vertrouwen in de kandidaat. Ik zou er zelf absoluut niet blij mee zijn als ze me dat zouden vragen, terwijl ik toch niets heb te verbergen.'

Renate ter Wiel, juridisch medewerker bij het Dutch Securities Institute: 'Wij geven een soort keurmerk uit voor effectenspecialisten. De handelaren, adviseurs of beleggers die bij ons zijn geregistreerd zijn deskundig en integer. Op die manier ondervang je problemen met betrekking tot onbetrouwbaarheid en voorkom je dus dat je met detectives enzo moet gaan werken.'

Jurjen Nielen, headhunter bij Harvey Nash: 'Wij controleren zelf, maar dat mag eigenlijk nauwelijks controle heten. We bellen met degene die de kandidaat heeft opgegeven als referentie en zoeken uit of de gegevens kloppen. Verder gaan we niet en een recherchebureau heb ik al helemaal nog nooit in de arm genomen. Dusdanig onderzoek vindt alleen plaats in kritische omgevingen, bijvoorbeeld bij telecomoperators. Die gasten kunnen alle telefoongesprekken in Nederland afluisteren, die worden gescreend door de BVD en lopen continu met een verklaring op zak.'

Meer over