Schurend absurdistisch

BART KOETSENRUIJTER

De stijl die de Amerikaan Wes Anderson in zijn laatste film Moonrise Kingdom, nu in de bioscoop te zien, in volmaakte vorm aan de dag legt, is in zijn vorige live action film, vanavond op tv te zien, ook al zichtbaar. Ook The Darjeeling Limited is een schurend, licht tragisch, licht romantisch verhaal verpakt in een absurdistische vorm die overloopt van kolder en humor. Hier zijn het drie broers die elkaar ontmoeten voor een treinreis door India: Francis (Owen Wilson), Peter (Adrien Brody) and Jack (Jason Schwartzman) Whitman. De oudtse, Francis, heeft na het overlijden van hun vader bedacht dat het mooi zou zijn wanneer ze gedrieën hun moeder gaan bezoeken, die haar bestemming heeft gevonden als hulpverlener in een uithoek van het immense land. Net als in Moonrise Kingdom knellen de familiebanden meer dan hen lief is. Want de reis zou a) de drie broers weer broers van elkaar moeten maken, b) een onvergetelijke en spirituele ervaring moeten worden en c) tot meer onderlinge openheid moeten leiden. En daar komt niets van terecht. Waar ze zelf schuld aan zijn, maar ook het personeel op de trein, de vele geneesmiddelen die ze als genotmiddelen tot zich nemen, hun moeder en de personal assistant van Francis, die ervandoor gaat als hij voor de zoveelste keer door zijn baas beledigd wordt vanwege zijn ingebeelde ziekte.

Nadat ze de trein zijn uitgegooid, zijn ze getuige van een tragisch ongeval, komen ze uiteindelijk toch bij hun moeder en gloort er aan het eind van de film wel degelijk iets van de drie doelstellingen.

The Darjeeling Limited (Wes Anderson, 2007)

RTL 7, 20.30-22.20 uur.

Ciske de Rat

(Guido Pieters, 1984) De slimheid waarmee producent Matthijs van Heijningen destijds de publiciteitsmachine in gang zette (alle ballen op Danny), resulteerde er weliswaar in dat Ciske de Rat een groot succes werd, maar het stigmatiseerde de film ook. Commercieel was in die tijd tenslotte best een beetje vies. Jammer, want Ciske de Rat is een goeie en ontroerende film. Oké, de dialogen zullen nooit lesmateriaal worden, maar de keuze van regisseur Guido Pieters om het perspectief bij de jonge belhamel te leggen (en niet bij zijn onderwijzer, zoals boek en eerdere verfilming deden), ook aandacht te besteden aan de politiek-maatschappelijke achtergrond, en Frans Bromet de film vanaf de schouder te laten draaien, resulteerde in, ja zeker, een Hollandse klassieker.

RTL 8, 20.30-22.45 uur.

Das Weisse Band

(Michael Haneke, 2009) Op de van hem bekende strenge dwingende wijze - de echo van Ingmar Bergman is nooi ver weg - leidt de Oostenrijker Michael Haneke de kijker naar de onontkoombare conclusie dat Duitsland zich anders ontwikkeld zou hebben als in de jaren voorafgaand aan de Eerste Wereldoorlog de mensen anders met elkaar zouden zijn omgegaan en God niet misbruikt hadden om voor eigen rechter te spelen.

Een op het oog vredig dorp wordt geteisterd door nare, geheimzinnige voorvallen die langzaam maar zeker de ware aard van de bewoners aan het licht brengen. Die aard is gestoeld op machtswellust, bekrompenheid en sadisme. Zij die lijden onder de fysieke repressie en sociale ongelijkheid moeten wel gevaarlijk gefrustreerd raken. De paranoia, angst en wraakzucht die zich als een virus door het dorp verspreiden laten dan ook vooral de kinderen niet onberoerd. Huiveringwekkend. Bekroond met een Gouden Palm in Cannes.

WDR, 23.15-01.30 uur.

undefined

Meer over