Schultz strandt in 't zicht van de kwartfinales

Vrijwel geruisloos heeft Brenda Schultz zich een weg naar de Top-15 geslagen. Een paar overwinningen hier, een paar goede prestaties daar, geleidelijk vervolgde ze haar opmars op de wereldranglijst....

Van onze sportredactie

AMSTERDAM

Ook op de open Australische kampioenschappen lukte het Nederlands beste tennisster niet om de drempel van de achtste finales te nemen. Op het centrecourt van Flinders Park verloor ze van de als zesde geplaatste Amerikaanse Lindsay Davenport, met 6-2, 3-6, 6-2.

Schultz bereikte al in 1988 op Roland Garros, in het derde Grand Slam-toernooi van haar carrière, de laatste zestien. Ze was toen zeventien jaar en werd een groot talent genoemd. In de zeven jaar die volgden boekte ze regelmatig respectabele uitslagen tegen topspeelsters en won ze de toernooien van Taranto, Birmingham en Schenectady, maar de echte klapper bleef uit.

In de Grand Slams, de podia waarop in tennis historie wordt gemaakt, haakte ze steeds af als de beslissende fase van het toernooi aanbrak. Ze was twee keer bij de laatste zestien in Melbourne, twee keer op Roland Garros en twee keer op Wimbledon. Alleen op Flushing Meadow kwam ze nooit verder dan de derde ronde.

Op Flinders Park had Schultz, als twaalfde geplaatst, in drie voorgaande partijen geen set verloren. Ze begon haar debuut op het centrecourt met een flinke vertraging omdat Medvedev en Wheaton pas bij 10-8 in de vijfde set afscheid van elkaar konden nemen.

Schultz was vol vertrouwen in een goede afloop van de partij. Vorig jaar had ze Davenport twee maal bedwongen, zij het niet in een Grand Slam-toernooi. De Amerikaanse, pas negentien jaar en letterlijk een zwaargewicht, was de hoogste Amerikaanse in de ranking. Schultz had haar tactiek klaar. Ze wilde Davenport, dochter van een voormalig Olympisch volleyballer, niet te veel vaart geven. 'Want dan komen de ballen harder terug.'

Ook trachtte ze de rally's zo lang mogelijk te rekken, opdat Davenport in de fout zou gaan. Dat lukte niet altijd. 'Soms was ik toch te agressief', oordeelde Schultz. Haar eerste opslag had vaak een snelheid van boven de 180 kilometer per uur, maar Davenport retourneerde als de beste.

De Heemsteedse, op het centrecourt luidruchtig aangemoedigd door Argentijnse fans omdat ze in het dubbelspel partner is van Gabriela Sabatini, begon de partij direct met service-verlies. In de eerste set kwam het daarna niet meer goed, maar in de tweede herstelde ze zich knap.

In de beslissende set leek Schultz de beste kaarten te hebben. Davenport hervond evenwel haar ritme en de lengte in haar slagen. In de tweede game kon Schultz nog drie breekpunten wegwerken, maar dat was slechts uitstel van executie. In de vijfde game moest ze er alsnog aan geloven. 'Op dat moment brak er iets bij me. Het zijn de essentiële momenten in een partij. Daarvoor had ik een paar keer uitzicht gehad op een doorbraak. Had ik er één benut, dan was het waarschijnlijk wel goed gegaan', zei Schultz, die in de beslissende fase verkrampte en vooral met de forehand niet meer voluit durfde te slaan.

Schultz vertelde dat ze niet overdreven gespannen was geweest. De teleurstelling van het verlies kwam hard aan. Een schrale troost was dat ze zich in goed gezelschap bevond. Ook de Japanse Kimiko Date, als zevende geplaatst, de Duitse Anke Huber (tiende) en de Amerikaanse Lori McNeil (vijftiende) behoorden tot de verliezers.

Date had het zwaar te stellen met haar ongeplaatste landgenote Naoko Sawamatsu, die in drie sets zegevierde. Date was vorig jaar een van de smaakmakers in Melbourne. Pas in de halve eindstrijd moest ze zich gewonnen geven, tegen de latere winnares Steffi Graf.

Sawamatsu speelde vorige week nog met de gedachte zich uit het toernooi terug te trekken, vanwege de aardbeving in haar woonplaats Kobe. Bij de ramp werd het huis van haar ouders volledig verwoest.

Meer over