Schrijf een gedicht over de euro

De uitnodiging was niet aan dovemansoren gericht. Schrijf een gedicht over de euro, luidde de invitatie. En zie, honderden lezers zetten zich achter hun pc, formuleerden hun gevoelens over het verdwijnen van de gulden en de komst van de euro, en verstuurden hun vers naar de krant....

De geestdrift was groot. En ook raadselachtig, want bijna niemand bezong in juichstemming de komst van de euro. Integendeel, de meeste inzenders namen in mineur afscheid van geeltje, tientje, daalder, gulden, kwartje, dubbeltje en cent.

Waarom dan zo enthousiast?

Omdat de ware dichter het hoogst reikt, als hij het diepst lijdt, uiteraard.

De jury - Adriaan Jaeggi, Arjan Peters en ondergetekende - werd zodoende haast contre coeur tot een keuze in negatieve richting gedwongen. Welnu, dachten we, als het zo moet, dan ook maar het allerergste, en daarom kozen we de Beurzensnijdersballade van Ingrid Wolff als het beste gedicht. Tweede werd Herinnering aan mijn vader van Paul Hemels, derde De euroloog van Trijntje Gosker.

Daarbij deze aantekening: Ingrid Wolff kreeg de prijs vanzelf niet in de eerste plaats vanwege haar weinig vriendelijke boodschap ('Europa, brandend kaartenhuis'); ze kreeg de prijs omdat ze zich prosodisch zoveel capabeler betoonde dan de anderen.

Zo zeg je dat als jury, 'prosodisch zoveel capabeler', want dat klinkt deftig, maar in gewone woorden wil er maar mee gezegd zijn dat Ingrid Wolff woordkeus, zinsbouw, rijm en toon zozeer in de hand heeft, dat een mooie, felle 'ballade' ontstond, die z'n geuzennaam met ere draagt.

Meer over