Schoolfruit

NOG NET voor het kerstreces nam de Tweede Kamer een motie aan om fruit op school verplicht te stellen. Het CDA-kamerlid Atsma heeft ontdekt dat kinderen niet genoeg fruit eten en dat in de EU nog 'veel subsidie op de plank ligt' om de fruitconsumptie te bevorderen....

Dat wordt nog een heel gepuzzel in de klas: Luc houdt niet van bananen, Mandy is allergisch voor kiwi en Elroy eet thuis nooit fruit en mag van zijn moeder op school ook niet van de verboden vruchten snoepen. En juf maar blijmoedig verkondigen dat fruit zo gezond is. Omdat ouders hun kinderen niet genoeg gezond voedsel geven, moet de school een deel van de opvoeding overnemen, meent Atsma. Op het eerste gezicht lijkt het ook geen kwaad te kunnen. Baat het niet dan schaadt het ook niet. Zo simpel is het echter niet. De school wordt met steeds meer maatschappelijke taken opgezadeld. Een kleine selectie: het bijbrengen van milieubewustzijn, bevorderen van de emancipatie van meisjes, het verzorgen van homo- en lesbo-educatie, aids-voorlichting en leren omgaan met de euro. Allemaal belangrijke zaken, maar het is niet mogelijk om het bevorderen van maatschappelijk gewenst gedrag allemaal binnen de schoolmuur te brengen.

De school heeft een belangrijke taak: het bijbrengen van kennis en vaardigheden én zorgen dat alle kinderen zo veel mogelijk leren. Dat is al lastig genoeg, zoals blijkt uit de vele evaluaties van de kwaliteit van het onderwijs. Zolang de school nog worstelt met die lastige taak, is het zinloos de taken alsmaar uit te breiden. Als ouders falen, is het zaak ouders daarop aan te spreken. Zij zijn immers verantwoordelijk voor de opvoeding, niet de juffen en de meesters.

Politici hebben de taak om ervoor te zorgen dat de school zich kan toeleggen op haar kerntaak. Daar kan het onderwijs nog wel wat hulp bij gebruiken, zoals moderne lesboeken, een goed onderhouden schoolgebouw en voldoende speelruimte.

Meer over