Sardines van het zoete water

Het kwam door het meisje en doorgemakzucht. Een methode die we kennen van sardines op het Portugese strand kan ook worden toegepast bij baarsjes uit Hollands water dat niet zout is en daarom zoet water wordt genoemd....

Het meisje was nog maar drie. Haar vader nam een haring. Het meisje wilde er ook een. Vader verbaasd. Meisjes van drie lusten geen haring. En je kunt het niet, je laat hem vallen, zei de vader. Het meisje zei dat ze het wel kon. Ze kreeg een haring, hield hem aan de gladde staart stevig vastgeklemd tussen de vingertjes en hapte zoals ze het haar vader zag doen. Nu is ze vier en eet haring als de mensen om haar heen dat ook doen.

Achter de volkskeukendeur stroomt een watertje en de kok is een stroper. Met een net haalt hij vissen boven. Het mag niet, het moet met een hengel, maar met een net gaat het veel beter. Het meisje kan het ook, met het net. Ze ving een paar baarsjes, pakte er een bij de staart en hield hem als een haring omhoog. Ze wilde de vis verslinden. Levend.

In een ton smeulde een vuur. Er zouden straks sardines uit de diepvries op geroosterd worden. De kok ried het meisje af het baarsje levend in haar mond te laten zakken. Maar wat dan? Hij leerde het meisje hoe een vis te doden. Snel en doortastend. Een tik met een stok of een stalen voorwerp op de zijkant van de kop van de vis. Dan kan de vis worden schoongemaakt. Maar waarom zouden we dat doen? Sardines maken we ook niet schoon.

We leggen ze op een rooster boven smeulend vuur, draaien ze een keer om, pellen daarna de huid eraf en trekken al het eetbare van de graat. Kop, graat en ingewandjes worden weggegooid. Waarom zou dat met een baarsje niet kunnen?

Het dode baarsje ging op het vuur en werd omgedraaid. En zo kwamen de gemakzuchtige kok en het kleine meisje tot de ontdekking dat ook zoetwatervisjes heel goed zo uit het water meteen op het vuur kunnen. Daarna het rugvinnetje lostrekken. De geroosterde huid met de schubben kan van het visje worden af gepeld. Het visje kan ook in de lengte in tweeën geduwd worden met twee behendige duimen, dan kan het blanke vlees, voornamelijk het ruggetje, van de huid worden gekluifd. Er is een verschil. Sardines hoeven niet gezouten te worden. Zoetwatervis wel. Zonder zout smaakt de vis naar niets, in elk geval niet aangenaam.

Zout is een zegen.

Meer over