Sandberg, Winter, De Coster

En dan hier nog een borstzakbiografie van de heer Mulisch, het literaire debuut van Coco Schrijber, een reisverslag van Hans Christian Andersen en andere net verschenen titels.

Leven tot elke prijs

De strijd van Maj is eindeloos veel interessanter voor vrouwen dan Knausgård. 'Sorry, Karl Ove', schreef de Zweedse pers over Leven tot elke prijs, de roman van Kristina Sandberg met de gedetailleerde worstelingen van Maj, echtgenote en moeder in Stockholm, 1953. Dit laatste deel van een trilogie is het eerste dat in het Nederlands verschijnt, in de vertaling van Jasper Popma en Wendy Prins.

Beeld .

De Messias

Het echtpaar Esther Jansma (dichteres en houtonderzoeker) en Wiljan van den Akker (dichter en hoogleraar) werkte al eerder als duo met vertalingen van de Amerikaanse dichter Mark Strand. Nu noemen ze zich Julian Winter, en publiceren hun eerste thriller: De Messias, waarin de Nederlandse houtdeskundige Emma Faber een viool moet dateren en in een schimmige wereld vol valse noten en verdachte strijkstokken belandt.

Beeld .

Wat alleen wij horen

Meestal ontploft er in mijn verhalen een bom, zei de in Brussel woonachtige Saskia De Coster deze week bij de lancering van haar nieuwe roman Wat alleen wij horen. Dit keer kondigt die bom zich aan, want de sloophamer zal binnen zes maanden afkomen op het Atlasgebouw uit 1920 in de 'grootstad' van 2 miljoen mensen. De Coster volgt de 122 kleurrijke bewoners van het pand.

Beeld .

Telefoon voor de heer Mulisch

Een 'handzame biografie om het spits af te bijten', noemt Stijn Aerden zijn Telefoon voor de heer Mulisch: een 'borstzakbiografie', 'een verzameling mooie beelden en verhalen, met zorg voor u bij elkaar gezocht, die samen meer opleveren dan de som der delen: een beeld van de schrijver achter de schrijver.' Het verhaal waaraan de bundel zijn naam ontleent staat op pagina 66: hoe Mulisch de portier van Café Américain aan het Leidscheplein in Amsterdam had betaald om, als de schrijver er was, op gezette tijden door de intercom 'Telefoon voor de heer Mulisch!' te roepen. 'Het schouwspel dat volgde, kan menig Amsterdammer nog uittekenen. Mulisch reageerde niet meteen, wachtte alsof het bericht niet helemaal tot hem was doorgedrongen, kwam dan toch overeind, een moment verstrooid om zich heen kijkend, en begon te lopen, schrijden was meer het woord, als een eenzame bruidegom richting het altaar.' Het is een Mulisch-anekdote om niet te veel aan te morrelen, schrijft Aerden; volgens de schrijver was het verhaal apocrief.

Beeld .

Vraag het aan de bliksem

Schrijfster en slamkampioene Carmien Michels (1990) kreeg in de Volkskrant vier sterren voor haar debuut We zijn water. In de opvolger Vraag het aan de bliksem stelt de jonge verteller zich als volgt voor: 'Als mijn ouders hun hersenen hadden gebruikt toen ze mijn naam kozen, had ik David geheten, naar de herdersjongen die bloeddorstige wolfshonden verjoeg door keien naar hun koppen te slingeren en die beroemd werd toen hij de reus Goliath velde.' Maar het werd Danny.

Beeld .

Snoecks

De nieuwe Snoecks is uit, en hoewel je het aan het frisse omslag niet meteen zou afzien (geil bloot meisje spuit suggestief een waterpistooltje leeg in haar mond) betreft het alweer de 92ste editie. Binnenin de bekende mengelmoes: een selectie van de 'honderd boeken die je maar beter in huis kunt hebben', een indrukwekkende fotoreportage van de Duitse fotografe Ann-Christine Woehrl - slachtoffers van een aanval met zoutzuur -, maar ook gezelllige foto's van Californische meisjes, en Dirk Leymans overzicht van auteurs die ons het afgelopen jaar ontvielen.

Beeld .

De eeuwige veenkoloniaal

Herman Sandman komt uit Oost-Groningen en daar valt het allemaal niet mee, als je de stukjes moet geloven die Sandman schreef voor de Kanaalstreek/Ter Apeler Courant en die nu zijn gebundeld in De eeuwige veenkoloniaal. 'Waar ik vandaan kom is er niks tussen hemel en aarde. We verwachten nooit iets. We nemen het leven zoals het komt en het komt zoals we het verwachten: drie keer niks.'

Beeld .

De luchtvegers

Voor haar film Bloody Mondays & Strawberry Pies won regisseur Coco Schrijber (1961) in 2008 een Gouden Kalf. Maar ze schreef ook essays en een speelfilmscenario. Haar literaire debuut, de roman De luchtvegers, komt niet uit de lucht vallen. Minnie Tikker verliest haar vader al vroeg en ontvlucht haar kille moeder als ze 16 is, om er veel later achter te komen dat haar moeder in de oorlog een trauma had opgelopen.

Beeld .

In Zweden

De Deense sprookjesschrijver Hans Christian Andersen maakte in 1849 een reis per stoomschip en koets door Zweden. Hij beschreef wat hij zag en dacht in het reisverslag dat nu verschijnt in de Nederlandse vertaling van Jan Baptist, tevens de uitgever van het boekje: In Zweden. Andersen brengt onder meer een ode aan Carl Michael Bellman, de dorstige dichter-zanger wiens feest destijds jaarlijks werd gevierd.

Beeld .
Meer over