Samen sterk

Vrijdag wordt Pand Noord officieel geopend. Het gebouw biedt onderdak aan twaalf bedrijven die, op het administratiekantoor na, allemaal met film te maken hebben....

Door Machteld van Hulten

Het kloppend hart van de Nederlandse filmindustrie moet Amsterdam-Noord worden. Niet voor het grote publiek, maar voor filmbonzen, geldschieters, creatieven, acteurs en actrices. 'Hun eerste reactie is nu nog: helemaal naar Amsterdam-Nóórd! Maar als ze hier eenmaal zijn geweest, is dat over', benadrukt initiatiefnemer Pim Hermeling.

In de tot kantine omgebouwde oude fabrieksloods in Amsterdam-Noord vertelt de directeur van distributeur A-Film over New York, waar hij ooit op bezoek was bij de grote distributeur Miramax. Die zat niet in een saai kantoorgebouw in het hart van Manhattan, maar in een industrieel pand in de buitenwijk Tribeca.

Dat sprak tot de verbeelding van Hermeling, die juist op dat moment voor zijn bedrijf op zoek was naar nieuwe, grotere kantoorruimte: een niet voor de hand liggende plek waar vervolgens een enorm zuigende werking vanuit kan gaan. Want inmiddels zitten er in Tribeca verscheidene filmbedrijven en Robert De Niro opende er een restaurant: Tribeca Grill. 'Sterren als Quentin Tarantino zitten daar, na een gesprek met de producent, een hapje te eten. Dat trekt mensen aan.'

Aanstaande vrijdag wordt de door architect Ronald van Rooij verbouwde metaalverwerkingsfabriek van vierduizend vierkante meter, kortweg Pand Noord, officieel geopend. Het gebouw, dat door Hermeling en filmproducent San Fu Maltha met hulp van de Amsterdamse zakenman Erik de Vlieger werd gekocht, biedt onderdak aan twaalf bedrijven die, op het administratiekantoor na, allemaal met film te maken hebben. En het grappige is, zegt Hermeling niet zonder trots, 'wij zijn nu al hot. Alle ruimtes zijn verhuurd.'

De hele bovenverdieping is voor A-Film. Op de begane grond zitten bedrijven als Motel Films van Hermelings vrienden annex zakenpartners Jeroen Beker en Frans van Gestel, FU Works van San Fu Maltha, de kleinere filmdistributeur Bright Angel, productiebedrijf Rebel Entertainment, een reclamebureau, een fotograaf en de redactie van Preview, het filmblad van Jac. Goderie.

Het gebouw biedt behalve moderne flexkantoren en luxe loungeruimtes, faciliteiten als een filmzaal, waar rushes kunnen worden bekeken, waar persvoorstellingen worden gehouden en waar cast- en crewscreenings plaats kunnen vinden, zoals onlangs voor Phileine zegt sorry. Het oude, opgeknapte conciërgehuis blijft intact, als alternatieve setting voor interviews met sterren, als logeerplek na een borrel of misschien wel als filmset.

Over een paar maanden wordt begonnen met de nieuwbouw van twee studio's en een nog grotere professionele bioscoop achter de bestaande fabriek. Hermelings ideaal: 'Als creatieveling kom je hier binnen en heb je meteen alles in een. Eerst heb je een gesprek met de producent, dan loop je even langs bij de distributeur om te praten over de marketingcampagne, ondertussen heb je gegeten en om de dag af te sluiten drink je nog een biertje in de kantine.'

Pand Noord is niet het eerste of enige filmbedrijvencomplex. In Rotterdam heb je de Schiecentrale, ook een oud industrieel pand waar een vijftiental audio-visuele bedrijven, waaronder het televisieproductiebedrijf Blue Horse Productions van Chiem van Houweningen, bij elkaar zit en samenwerkt. De Schiecentrale mag dan een gemeente-initiatief zijn, onder invloed van het subsidiebeleid van het Rotterdamse Filmfonds wordt er steeds meer aan film gedaan, zegt medewerkster Jacqueline Sven. 'Onlangs zijn hier de special effects voor Suske en Wiske gedaan.'

Amsterdam kent vergelijkbare bedrijven, waaronder Phanta Vision waar producenten al sinds 1998 samen met editors en een verhuur- en verkoopbedrijf van audio-video-apparatuur onder één dak werken. 'De opzet is hetzelfde. Wij zijn alleen kleiner en hebben er geen distributeur bij', zegt producent Petra Goedings.

De voordelen van gedeelde huisvesting liggen voor de hand, zegt Goedings van Phanta Vision. 'Je deelt de kosten; je hebt maar één boekhouder nodig en één receptioniste. En je deelt kennis.'

Die openheid en het idee dat samenwerken het eindproduct ten goede komt, is volgens Goedings typerend voor de nieuwe generatie producenten. 'Je ziet het overal om je heen. Alles in je eentje doen, dat is de oude mentaliteit.'

Hermeling over Pand Noord: 'We hebben een gezamenlijk einddoel, en dat is zo veel mogelijk mensen naar de bioscoop halen. Filmmaken is teamwork. De communicatie is nu sneller en flexibeler. Je kunt zo bij elkaar aankloppen, nu kunnen we brainstormen tijdens de lunch.'

Toch dringt zich het beeld op van innig samenwerkende bedrijven die onder een hoedje spelen, in de wandelgangen van de concurrenten ook wel het 'San Fu-monopolie' genoemd.

'Tuurlijk zoek je elkaar op', zegt Hermeling. Om een voorbeeld te geven: met een film als Cloaca kun je nu in een heel vroeg stadium al met Preview overleggen of we een leuke campagne kunnen doen in dat blad.' Of: 'Bij Costa! kun je nu bij wijze van spreken voordat de cast bekend is, gaan nadenken over de internetsites. Dat soort dingen. Maar we zijn twaalf serieuze bedrijven met een eigen identiteit.'

Toch lopen de lijntjes ook weleens door elkaar. Als eigenaar van het pand beslist Hermeling over de verbouwing en creatieve invulling ervan, maar tegelijk is hij ook huurder want de exploitatie van het pand is ondergebracht bij Imca Vastgoed.

'Ik heb inderdaad twee petten. Maar we worden als distributeur niet bevoordeeld omdat we in hetzelfde pand zitten. We willen geen club worden die staat voor een bepaald soort film. Wat hier gemaakt wordt, gaat nog steeds van Lord of the Rings tot kleinere producties als Cloaca en Grimm.

'We delen dezelfde inspirerende werkomgeving. Samenwerken kan, maar het is geen gedwongen huwelijk.'

Meer over