Ruzie

SPAR van der Hoek...

Of eigenlijk dus Spahr van der Hoek, want die h schijnt hij er kortgeleden bij gekocht te hebben.

Bewijst dat iets?

In alle berichten over de omstreden burgemeester van Middelburg is het altijd in één adem genoemd met wat hij nog meer op z'n kerfstok zou hebben: bemoeizucht, onhebbelijk gedrag tegenover ambtenaren, minachting van de gemeenteraad, dubieuze declaraties en 'seksuele intimidatie'. Dat laatste zet ik tussen aanhalingstekens, omdat het zo'n rekbaar begrip is, waar ze in Zeeland misschien iets heel anders mee bedoelen dan in de grote stad. Maar zou ik om die reden m'n naam liever met ck spellen?

Hij heeft z'n gezicht niet mee.

Dat wil zeggen: op de ene foto die ik in alle kranten zag afgedrukt kijkt hij inderdaad alsof iedereen kan doodvallen.

Maar op televisie zag ik hem vlak voor hij de Middelburgse raad begon toe te spreken iets in z'n mond steken. Een pepermuntje? Dat zou z'n dédain jegens de volksvertegenwoordiging bevestigen. Maar misschien was het wel een hartpilletje voor onder z'n tong, en dan krijgt 't ineens weer iets heel menselijks.

Ik ben dol op dorpsruzies, en zonder van iets te weten begin ik meestal partij te kiezen tegen de burgemeester.

Onzin natuurlijk.

Ik ben in Amsterdam wel eens per ongeluk bij een raadsvergadering binnengelopen, en daar hoor je dan een hele middag toespraken van papier voorgestotterd worden door de woordvoerders van diverse fracties die hun politieke opvattingen de avond tevoren met de tong uit de mond in het meest erbarmelijke Nederlands hebben zitten opschrijven. Dat is democratie, dat weet ik ook wel, dus ik zal me inhouden - maar ik raakte onmiddellijk vervuld van tomeloos mededogen met de burgemeester, die dat als voorzitter van de bijeenkomst allemaal maar moest aanhoren alsof hij z'n tijd en z'n energie niet nuttiger en aangenamer had kunnen besteden.

Nou is die van Amsterdam een lankmoedige man, die z'n naam ook niet hoeft te veranderen omdat-ie van zichzelf al deftig genoeg is, maar aangenomen dat ze in Middelburg net zo vergaderen als in de Stopera, hoef je als Spar of Spahr toch maar iets opvliegender van karakter te zijn om de leden (m/v) zo nu en dan bij kop en kont tegen mekaar te willen intimideren?

Hij schijnt ook bij herhaling te hebben ingegrepen op het terrein van de wethouders.

Maar waarom?

Misschien heeft hij ze wel behoed voor de stomste streken - ik ken die wethouders niet, hun foto heb ik nooit in de krant zien staan, ze roepen alleen dat 'de maat vol' is, en de meeste gemeenteraadsleden (helemaal onbekend) roepen het ze na. Maar waarom hebben ze Spahr die toen nog Spar heette dan in 1997 niet meteen via de vertrouwenscommissie laten deballoteren? En waarom hebben ze in Coevorden, waar hij eerst heeft huisgehouden, niet nagevraagd of hij zich daar tegenover ambtenaren en vrouwen wél een beetje wist te gedragen?

De zaak is nog even aan de commissaris van de koningin ter sussing voorgelegd, maar dat werd niks, en die verklaarde gisteren tegenover Het Parool: 'Nu de pap gemorst is, zit ik in een nieuwe rol. Als adviseur van de minister kan ik geen reactie geven op het besluit van de gemeenteraad.'

De pap gemorst.

Als er nu in Middelburg maar geen D66-achtige stemmen opgaan om de opvolger experimenteel te kiezen. Ik geef toe dat benoemen geen garantie inhoudt zolang de kandidaat niet eerst aan een strenge psychologische test onderworpen is geweest - maar je moet voor de aardigheid eens nagaan welke bewindstypes we in de afgelopen pakweg vijf of tien jaar zogenaamd hebben gekozen!

En zou Spar of Spahr straks niet iets voor Amsterdam zijn?

Meer over