theater

Ruth Wilson vervangt Halina Reijn in Ivo van Hoves Britse remake ‘The Human Voice’

De directeur van Internationaal Theater Amsterdam maakt in 2022 in Londen een remake van zijn eigen succesvolle versie uit 2009 met Halina Reijn.

Herien Wensink
Ruth Wilson in de nieuwe versie van ‘The Human Voice’, geregisseerd door Ivo van Hove. Beeld
Ruth Wilson in de nieuwe versie van ‘The Human Voice’, geregisseerd door Ivo van Hove.

Ruth Wilson (39) brak door met de film Jane Eyre (2006) en bereikte een groot publiek als Alice Morgan in de BBC-thrillerserie Luther. Haar rol als Alison Lockhart in de Amerikaanse serie The Affair (2014-2018) bezorgde haar wereldfaam. De laatste jaren was ze te zien in de fantasyserie His Dark Materials.

Maar haar eerste liefde is theater, en daar keert ze elke paar jaar naar terug. Voor haar toneelprestaties won ze twee keer een Laurence Olivier Award en ze werd meermaals genomineerd voor een Tony.

Het is de tweede keer dat Ruth Wilson samenwerkt met Ivo van Hove. In 2016 schitterde ze onder zijn regie in een Britse remake van Hedda Gabler, die Van Hove bij zijn Toneelgroep Amsterdam (nu ITA) eerder ook met Halina Reijn had gemaakt.

 Halina Reijn in de eerdere versie van ‘La Voix Humane’, geregisseerd door Ivo van Hove. Beeld
Halina Reijn in de eerdere versie van ‘La Voix Humane’, geregisseerd door Ivo van Hove.

De twee actrices hebben veel gemeen, zegt Van Hove. ‘Ze lijken op elkaar qua energie, en allebei hebben ze een rijk palet aan emoties, waartussen ze moeiteloos kunnen schakelen, van diepe depressie naar vrolijke uitbarsting. Ze zijn openhartig en spontaan, maar hebben tegelijk iets geheimzinnigs. Misschien dragen ze een verborgen verdriet met zich mee. Dat maakt het fascinerend om naar ze te kijken.’

Het werken met Wilson in 2016 beviel zodanig, dat ze steeds op zoek zijn geweest naar een nieuwe kans tot samenwerking. ‘Maar met haar enorme filmcarrière was dat nog niet zo gemakkelijk.’

La Voix Humaine (1930) gaat over een vrouw die is verlaten door haar geliefde, en met hem een laatste telefoongesprek voert, ‘een gesprek op leven en dood’, aldus Van Hove. Tijdens het gesprek doorloopt ze stadia van woede, hoop, rouw en ontreddering, en eindigt verslagen. In bredere zin gaat het over eenzaamheid en (zelfverkozen) isolement. Van Hove: ‘Het is niet voor niets dat in deze bizarre tijd van lockdowns en quarantaines het verlangen ontstond dit stuk opnieuw te doen.’

In zijn enscenering zien we een vrouw achter glas, afgesloten van de buitenwereld. De telefoon is haar levenslijn. ‘Zo resoneert de coronacontext impliciet mee, zonder dat ik die wil benadrukken.’ Vorig jaar nog maakte Pedro Almodóvar een filmversie van het stuk, met Tilda Swinton.

Van Hoves Britse voorstelling, gepland van 17 maart tot 9 april 2022 in het Harold Pinter-theater op West End, zal een vergelijkbare enscenering hebben als de Amsterdamse versie met Reijn, ‘een Rear Window-achtige situatie, waarin je in een glazen huis binnenkijkt in de pijnlijke, beklemmende privacy van een ander.’ Maar Van Hove legt nieuwe accenten, waarvan de voornaamste natuurlijk een andere actrice is. Daarnaast heroverweegt Van Hove de muziekkeuze. ‘Destijds opende het stuk met een nummer van Deus, toen heel hip. Dat wordt nu anders.’

Halina Reijn heeft de ITA-productie sinds 2009 elf jaar lang over de hele wereld gespeeld, tot zij het na 180 keer wel mooi vond. Ze hebben die voorstelling echt samen opgebouwd. Hoe is het om dat nu met een ander te doen? ‘God, ja, het was een beetje ons kindje, maar zo gaat dat in het theater. Dat kindje wordt nu door een ander verder grootgebracht. En dat is ook mooi.’