Ruslands nieuwe wapen

Ruim dertig jaar geleden maakte de westerse wereld tijdens de zogenoemde oliecrisis op hardhandige wijze kennis met de machtspositie van de Arabische olielanden....

Wat in 1973 gold, geldt nog steeds: energie is politiek.Zonder energie draait geen economie en komen de raderen van demoderne samenleving piepend tot stilstand. Wie aan de gas- enoliekraan draait, heeft daarmee een machtig wapen in handen. Datweet zowel Poetin, de Iraanse president Ahmadinejad als president Chavez van Venezuela. De vraag die vooral Europabezighoudt is of de huidige 'gasoorlog' tussen Rusland enOekraïne een louter bilateraal karakter heeft of de voorbodeis van wat ons nog staat te wachten.

Dat Poetin Kiev de wacht aanzegt op hetzelfde moment dat hijaantreedt als - omstreden - voorzitter van de G8, demonstreertdiens nieuwe zelfvertrouwen. Het beperkt tegelijkertijd zijn manoeuvreerruimte daar de Russische president er veel aan isgelegen de jaarlijkse topconferentie van de G8-landen onder zijnleiding tot een succes te maken. Daarbij past geen imago van eenonbetrouwbare energieleverancier.

In weerwil van de geruststellende woorden van de Russischepresident doet Europa er verstandig aan zich te realiseren datzijn positie zo mogelijk nog kwetsbaarder is dan in 1973. Desituatie in het Midden-Oosten is onveranderd instabiel, terwijlde eigen olie- en gasvoorraden in snel tempo uitgeput raken. Eenkwart van Europa's gas komt inmiddels uit Rusland en daar zal hetniet bij blijven. Voor dat gas zal vermoedelijk niet alleen indollars moeten worden betaald. Een spreiding van de risico's isdaarom zeer gewenst.

Meer over