Rotterdamse dissonant in de matigingsmantra

Dat president Nout Wellink van De Nederlandsche Bank kortgeleden pleitte voor loonmatiging is niet zo gek: met hoge lonen is het slecht concurreren....

Goed, de schaarstetoeslag is alleen bedoeld voor personeel dat zo langzamerhand zeldzaam begint te worden: gespecialiseerde krachten voor de intensive care (IC) en de operatiekamer (OK). Maar toch. De gezondheidszorg is zelf een schaars goed, extra geld wordt grotendeels besteed aan lonen, meldde het CBS deze week. Als het aan de LPF ligt krijgt de zorg er de komende twee jaar geen cent bij en dreigt dus helemaal niet alleen schaars, maar onbereikbaar te worden. Wat bezielt Meijerink?

'We moeten wel', zegt hij. De loonontwikkeling in de ziekenhuizen ligt overal boven de cao-afspraken. Dat gebeurt bij iedereen. We kregen het gevoel dat we in Rotterdam achter begonnen te lopen.' Om te voorkomen dat juist deze werknemers massaal overstappen naar niet-academische ziekenhuizen, waar ze beter worden betaald, móet het Rotterdamse academisch ziekenhuis wel een schaarstetoeslag bieden. Om nieuw personeel te werven en het oude te binden, zegt Meijerink. Het alternatief is dat operatiekamers en IC-ruimtes leeg staan.

De schaarstetoeslag van 6 procent, die dit jaar wordt uitgekeerd, is gebaseerd op het salarisverschil tussen algemene en academische ziekenhuizen. Daar bovenop krijgt het schaarse personeel nog een premie van 1054 euro in twee jaar tijd.

Gaat de schaarstetoeslag niet ten koste van de zorg? Hogere lonen maken de handen aan het bed wel duurder, maar leveren geen éxtra handen op.

Dat valt mee, denkt Meijerink.

Er zijn immers vacatures, dus er blijft geld over. Maar ja, natuurlijk, alles wat je meer doet dan de cao-lonen, vind je ook terug in hogere loonkosten. Of Rotterdam het eerste academische ziekenhuis is dat een schaarstetoeslag uitkeert, weet hij niet.

'Maar de anderen doen allemaal dingen om personeel vast te houden.' Meijerink kent wel zijn grenzen. Hij koopt geen personeel weg bij andere ziekenhuizen. Hij lokt ook geen mensen met bijzondere voorzieningen (zoals meespelen in een tv-programma, het voorbeeld is historisch). 'Je moet niet in een ultime race terecht komen.'

Meer over