Rorschachtest

Het Zwitserse parlement Bern, 25 september 2015
Foto Ruben Sprich / Reuters

Twee fotografen kijken de verkeerde kant op. Een derde fotograaf en een cameraman hebben door dat er buiten beeld iets gebeurt. Het zijn de regeringsleden die binnenkomen, van rechts, voorin zijn hun stoelen nog leeg. Het rijtje met de rode dames in het midden is niet de regering, de regering zit erachter. Dit is een bijzondere vergadering, de laatste van het zittende parlement, over twee weken zijn er verkiezingen.

Veel paperassen liggen op de tafels van de volksvertegenwoordigers, ook veel laptops. In het Zwitserse parlement zitten geen beroepspolitici, regeren doen ze erbij. Met een been in de wereld, met het andere in de politiek - dan lees je vaak iets op het laatste moment. Maar je weet wel waarvoor je leest. Daaraan word je onophoudelijk herinnerd door een gigantisch Zwitsers landschap. In ons parlement is niets van Nederland te zien. Bij ons kijk je tegen rode abstracties aan die op gepaste afstand van elkaar hangen als uitgeknipte stukken behang. Dat vervangen door een schaatstafereel à la Hendrick Avercamp en het debat over onze identiteit zal verstommen.

Iedereen de naakte dame inmiddels ontdekt? Of blijft iedereen hangen bij de eenarmige volksvertegenwoordiger vooraan in het midden? Misschien helpt het als ik vertel dat de naakte dame een olijftak in haar hand heeft. Vleugels heeft ze ook. Nee, nog niet? Volg van rechts naar links de wolkenpartij boven het Vierwoudstedenmeer, tot waar de laatste wolk de kust raakt. Daar ligt het kanton Schwyz, dat samen met de kantons Nidwalden (links) en Uri (rechts) in 1291 de oerfederatie Zwitserland vormde. De naakte dame zit op de laatste wolk.

Ik kan me goed voorstellen dat je al jaren in het parlement zit voordat je de dame op de wolk ziet zitten. Heb je haar eenmaal ontdekt, dan ga je op zoek naar andere verrassingen, in andere wolken, in bergen, in weilanden. Een schilderij als een Rorschachtest. Dat stuk blauw meer rechts van de dame, volgt dat niet de contouren van Zwitserland? Die twee bergen zijn de Mythen, de kleine en de grote, daar is weinig Rorschach aan. Maar de schaduw in het midden van de rechteroever, wat moet dat voorstellen? Ik zou steeds afdwalen, met moeite zou ik mijn hoofd bij de vergadering houden. Dan zijn die abstracte rode vlakken in onze Tweede Kamer minder afleidend. Of zou daarin ook van alles te ontdekken zijn?

Updates: twitter.com/HansAarsman

Research

null Beeld anp
Beeld anp
Dolere malum est: in crucem qui agitur, beatus esse non potest. Ne in odium veniam, si amicum destitero tueri. Et harum quidem rerum facilis est et expedita distinctio. Sed plane dicit quod intellegit. Ipse Epicurus fortasse redderet, ut Sextus Peducaeus, Sex. Primum in nostrane potestate est, quid meminerimus? Et ille ridens: Video, inquit, quid agas; Putabam equidem satis, inquit, me dixisse. Itaque sensibus rationem adiunxit et ratione effecta sensus non reliquit. Beeld ap
Dolere malum est: in crucem qui agitur, beatus esse non potest. Ne in odium veniam, si amicum destitero tueri. Et harum quidem rerum facilis est et expedita distinctio. Sed plane dicit quod intellegit. Ipse Epicurus fortasse redderet, ut Sextus Peducaeus, Sex. Primum in nostrane potestate est, quid meminerimus? Et ille ridens: Video, inquit, quid agas; Putabam equidem satis, inquit, me dixisse. Itaque sensibus rationem adiunxit et ratione effecta sensus non reliquit.Beeld ap
Conclusum est enim contra Cyrenaicos satis acute, nihil ad Epicurum. Ergo, inquit, tibi Q. Cur fortior sit, si illud, quod tute concedis, asperum et vix ferendum putabit? Poterat autem inpune; Quam illa ardentis amores excitaret sui! Cur tandem? Nunc omni virtuti vitium contrario nomine opponitur. Duo Reges: constructio interrete. Beeld ap
Conclusum est enim contra Cyrenaicos satis acute, nihil ad Epicurum. Ergo, inquit, tibi Q. Cur fortior sit, si illud, quod tute concedis, asperum et vix ferendum putabit? Poterat autem inpune; Quam illa ardentis amores excitaret sui! Cur tandem? Nunc omni virtuti vitium contrario nomine opponitur. Duo Reges: constructio interrete.Beeld ap

Research

In mijn onderzoek kwam ik dit allemaal tegen. Quae cum dixisset paulumque institisset, Quid est? Is es profecto tu. Cur post Tarentum ad Archytam? Quam ob rem tandem, inquit, non satisfacit? Haec quo modo conveniant, non sane intellego. A mene tu? Mihi, inquam, qui te id ipsum rogavi? Qua igitur re ab deo vincitur, si aeternitate non vincitur? Similiter sensus, cum accessit ad naturam, tuetur illam quidem, sed etiam se tuetur;Rapior illuc, revocat autem Antiochus, nec est praeterea, quem audiamus. Haec et tu ita posuisti, et verba vestra sunt. Ut proverbia non nulla veriora sint quam vestra dogmata. Tollitur beneficium, tollitur gratia, quae sunt vincla concordiae.

Meer over