'Roof twintig jaar terug nog nieuws'

'Begin jaren tachtig kregen we voor het eerst echt te maken met het fenomeen straatroof', zegt de Rotterdamse rechter S....

'Op een gegeven moment hadden we wel vijf of zes van die zaken in een paar maanden tijd. Een paar keer gebeurde het bij het tunneltje bij Rotterdam CS. Daar is toen een vrouwelijke agent, vermomd als oude vrouw, een beetje heen en weer gaan lopen met een tasje. En ja hoor: raak.

'In de loop van de jaren tachtig nam dat almaar toe. De krantenberichtjes verschoven naar pagina 10, tenzij zo'n oude vrouw bij de beroving dan ook nog viel en haar heup brak. Zelf ben ik toen ook een keer beroofd. Een heel nuttige ervaring voor iemand in een functie als de mijne.

'Opvallend genoeg kregen wij op de zitting, tegelijk met de opkomst van berovingen, steeds minder zakkenrollers. Het een leek voor het ander in de plaats te komen. Voordeel van beroving boven zakkenrollen is voor de daders natuurlijk dat je er niet speciaal vingervlug voor hoeft te zijn.

'De opkomst van de pinapparaten had rond 1990 ook weer een nieuw soort criminaliteit tot gevolg. De eerste zaken die wij kregen, gingen om personen die snel voor de neus van de pinner geld hadden weggegrist als dat in het laatje verscheen. Later kreeg je dat onder bedreiging de pincode werd ontfutseld.

'Halverwege de jaren negentig nam de roof van scooters serieuze vormen aan. De daders daarvan waren ook meteen een stuk jonger; het zijn toch meestal kinderen die zich tot scooters voelen aangetrokken. Het was ook het eerste fenomeen waarbij we merkten dat knullen, of knulletjes, tamelijk georganiseerd aan het roven sloegen. Moest ook wel: je moet liefst met twee scooters zijn om iemand te kunnen klemrijden, er is een bijrijder nodig om de buit mee te kunnen nemen.

'Het werd echt een plaag. Pas een jaar of drie geleden werd weer een dipje zichtbaar. Dat kwam vooral doordat fabrikanten scooters beter gingen beveiligen. Maar inmiddels was er ook een nieuw hebbeding: de gsm.

'Bij scooters leek er bij veel straatrovers al een recreatief element geslopen in hun activiteiten. Sommigen deden niks met hun buit, die stond jaren in de schuur. Als zo'n jongen dan tegen de lamp liep voor iets anders, stuitte de politie bij huiszoeking opeens op die dingen.

'Bij gsm's was het hek van de dam. De daders hadden vaak zelf al het mooiste van het mooiste. Nieuwe buit stond dan niks te doen op hun kamer, werd verkocht voor een habbekrats of weggegeven aan een neefje.

'Echt zorgwekkend is de snelle carrière die sommigen lijken te maken. Van nul tot twintig vergrijpen in een paar maanden komt regelmatig voor. Hoewel, ik twijfel daar altijd aan. Als je echt goed zou zoeken, zou je erop stuiten dat het al heel lang geleden voor het eerst is misgegaan met zo'n jongen. Het eerste gummetje van een klasgenootje dat achterover wordt gedrukt, gevolgd door een speeltje bij Bart Smit. Daar begint het, echt.'

Meer over