Roemenië geen plek voor het experiment

Dinsdag staat Oranje tegen Roemenië voor een nieuw ijkpunt. Kon Van Gaal tegen Andorra nog rouleren, in Boekarest zullen de grote jongens er moeten staan.

Zo moet het zijn: dat zich in een niet zo aantrekkelijke kwalificatiepoule voor het WK onverwacht een kraker aandient, een duel dat spanning aankondigt en van cruciale invloed is op de eindstand. Zo'n duel is Roemenië - Nederland, dinsdag in de National Arena van Boekarest.


Allebei drie gespeeld en drie gewonnen, in de aanloop naar het WK in Brazilië. Dé kandidaten voor directie WK-kwalificatie. Roemenië, zo constateerde de Nederlandse bondscoach Louis van Gaal na de wedstrijden van vrijdag, zit in een flow, zeker na de verrassende zege in Turkije. Het is een gretige, naar succes hunkerende, indien nodig harde ploeg met weinig internationaal bekende spelers, maar met een ervaren bondscoach, oud-spits Victor Piturca.


Oranje, dat de schaamte van het EK wenst te verdrijven met een deels nieuw elftal, zit ook in een flow, zo voegde de bondscoach toe. In zijn stem klonk enig voorbehoud, hetgeen begrijpelijk was. Het heeft behoorlijk meegezeten tot nog toe en het duel met Andorra verliep teleurstellend.


Nederland zal met een ander elftal aantreden dan vrijdag tegen Andorra. Menigeen met een beetje kijk op het spel zou zeggen, ook voor een wedstrijdje tegen zo'n kleintje: stel de beste spelers op. Het stadion in Rotterdam zit bijna vol, hup, vermaak de deze zomer zo teleurgesteld geraakte supporters.


Maar nee. Rouleren is zelfs doorgedrongen tot de nationale voetbalploeg, het belangrijkste sportteam van Nederland. Hoewel met Robben en Sneijder (geblesseerd) al veel creativiteit ontbreekt, bleef Rotterdammer Van Persie op de bank. Want hij is alleen spits in de ogen van Van Gaal en in de spits stond al Huntelaar, voor wie het duel geknipt was, met veel werk in het strafschopgebied.


Dat Van Persie ook elders van dienst had kunnen zijn, telde niet voor de bondscoach. Dat moet je dus willen en leren begrijpen, als volger van Oranje anno 2012: dat op een dag in oktober, met alle respect, Ruben Schaken speelt en Robin van Persie de hele wedstrijd op de bank zit.


Maar enfin; zo werkt Van Gaal tegenwoordig. Rouleren, per wedstrijd kijken wie en wat nodig is, zoeken naar topfitte spelers. 'Mijn vertrouwen in een speler is gereduceerd tot één wedstrijd', was zijn uitspraak van de week. Het klinkt negatiever dan hij het bedoelde, maar het betekent bijna het tegenovergestelde van wat voorganger Bert van Marwijk meestal deed; zo weinig wijzigen in zijn opstelling dat het weleens bevreemdde.


Andorra vraagt om een andere opstelling dan Roemenië, zo oordeelt Van Gaal. Van Andorra winnen 'we' toch en dus is het simpel en zinvol om spelers te sparen voor een moeilijke klus vier dagen later, of om iets uit te proberen. Tegen Roemenië spelen Van Rhijn en Narsingh vermoedelijk op de rechterflank, in plaats van Janmaat en de geblesseerd afgehaakte Schaken. Dinsdag is Van Persie spits en speelt het middenveld weer met de punt naar achteren in plaats van naar voren. Dan ziet het er bijvoorbeeld zo uit: Strootman, De Jong en Van der Vaart, in plaats van De Jong, Van der Vaart en Strootman.


Rouleren was vroeger niets voor Van Gaal. De opstelling van het grote Ajax waarmee hij halverwege de jaren negentig Europa en de wereld veroverde was bijna altijd hetzelfde, met weinig alternatieven ook. Seedorf of Ronald de Boer rechtshalf, Kluivert of Ronald de Boer in de spits, dat was de belangrijkste keuze in de eerste helft van 1995.


Nu is veel anders. Dus probeert hij Janmaat en Schaken als rechtervleugel, dus laat hij Martins Indi alvast oefenen als linksachter, dus laat hij spelers als Clasie en Maher bij Jong Oranje om zich eerst te plaatsen voor het jeugd-EK, dus spaart hij Van Persie en Narsingh. Van Gaal gaf zichzelf zelfs een beetje de schuld van de lage uitslag (3-0), want hij haalde de creativiteit uit het veld ('Ik ben de coach'). Hij ruilde Van der Vaart in voor Afellay en Jeremain Lens, opnieuw uitblinker, voor Kuijt.


Voor alles is iets te zeggen. Tegen alles valt iets in te brengen. Geen Van Persie tegen Andorra? Jammer voor het voetbal. Maar misschien is hij dinsdag onwaarschijnlijk scherp, goed en fit. Strootman aanvoerder? Uitstekende vertegenwoordiger van de nieuwe generatie. Of: laat hem eerst eens aan zichzelf werken.


De bondscoach wikt, beschikt en dat leidt tot discussie. Af en toe doemt in dat proces van vernieuwing een ijkpunt op voor zijn beleid: zoals dinsdag: Roemenië - Nederland.


Meer over