Rivalen beschuldigen jonge minister van opportunisme aan vooravond verkiezingen; Omstreden Croes heeft nog steeds krediet op Aruba

Cedric Bronswinkel stuurt zijn oude Amerikaan, een rood tapijtje op het dashboard, langzaam door de straten van Tarabana. In de volkswijk aan de rand van Oranjestad domineren aan de vooravond van de verkiezingen, komende vrijdag, de kleuren groen en geel....

ROB GOLLIN

Van onze verslaggever

Rob Gollin

ORANJESTAD

Bronswinkel, oud-politieman en tegenwoordig directeur van een keten parfumeriezaken, weet wel beter. Hij staat vijfde op de lijst van de OLA, de Liberale Organisatie Aruba, de splinterpartij die in september de coalitie met de AVP van premier Henny Eman opblies. Hij kent Tarabana, hij is er opgegroeid. Kijk, die jongen stemt op hem, die daar ook, dat huis ziet dan wel groen van de AVP-stickers, maar dat is plakwerk van kinderen, de bewoner kiest nummer zes van zijn partij. Die heeft hem aan een baan geholpen in een casino. De lijnen zijn kort op Aruba. En zie je dat huis? Daar woont een drugsdealer.

Je zou verwachten dat Bronswinkel veel heeft uit te leggen als hij in de buurt folders uitdeelt. Lijsttrekker van de OLA is immers Glenbert Croes (31), minister van Vervoer en Communicatie, en deze dagen met afstand de meest besproken politicus op Aruba. Een reeks beschuldigingen heeft zich tegen hem opgestapeld: corruptie, vriendjespolitiek, benoemingen van een legertje aan adviseurs onder wie naaste familieleden, contact met foute types, drugsverslaving.

De Arubaanse Rekenkamer stelde onlangs een vernietigend rapport op. Bij de aanbesteding van vier overheidsprojecten onder de verantwoordelijkheid van Croes ging van alles mis. Hij negeerde adviezen en tekende contracten zonder daartoe bevoegd te zijn. Budgetten gieren over hun limieten. De directeur van de luchthaven zit inmiddels thuis, geschorst na het uiten van grote bezorgdheid over de uitbreidingswerkzaamheden; een 'economische ramp', luidde zijn voorspelling. Premier Eman wil niks meer met Croes te maken hebben, oppositiepartij MEP wil dat justitie de OLA-voorman vervolgt.

Dit alles wordt Croes onder de golfplaten daken van Tarabana nauwelijks nagedragen. De bewoners die in de deuropening van de kleine huisjes verschijnen, lijken in het bijzijn van Bronswinkel eensluidend in hun boodschap. Glenbert is oké, hij is jong, geef hem een kans, vergissen is menselijk, hij staat ten minste stevig in zijn schoenen. Alleen twee jonge mannen, languit liggend op de veranda van hun woning, schudden misprijzend hun hoofd. 'Glenbert? Nee.' Ze hebben de verhalen over hem niet alleen uit de krant. Eén van hen: 'Ik ben een nachtdier. Dan weet je het.'

Maar Glenbert heeft ook krediet om een andere reden. Hij is de zoon van de lider maximo met het kabouter-voorkomen, wijlen Betico Croes. Diens naam wordt op One happy island nog altijd met enig ontzag uitgesproken. Hij wrikte Aruba begin jaren tachtig na een verbeten strijd los uit Antilliaans staatsverband. Eén dag voordat de status aparte van kracht werd, raakte hij bij een auto-ongeluk in coma en overleed bijna een jaar later, op 20 november 1986.

Zoon Glenbert had carrière wil maken in de partij van zijn vader, de MEP, maar toen Betico's opvolger Nel Oduber hem de voet dwars zette, richtte hij een eigen club op, met steun van een zakeman. De laatste zou later in een rapport van de Binnenlandse Veiligheidsdienst opduiken, als 'dubieus ondernemer'.

Zelf is Croes begin deze week niet beschikbaar om te reageren op de aantijgingen. Hij is druk met de campagne. Partijgenoot Cedric Bronswinkel, die naast zijn beslommeringen met geurtjes drie jaar lang 'parttime adviseur' was van de minister, maakt zich kwaad over de bejegening van de jonge politicus. Hij weet wat het is om in kwaad daglicht te worden gesteld: hij figureert in hetzelfde BVD-rapport. Hij was in dienst van dezelfde 'dubieuze' ondernemer die de OLA sponsorde. Volgens Bronswinkel berust zijn vermelding op misverstanden: hij werkte ten tijde van het rapport niet meer voor de zakenman. En de ondernemer bemoeit zich nog maar nauwelijks met de partij.

Bronswinkel: 'Ik vertrouw Glenbert voor honderd procent. Het rapport van de Rekenkamer pleit hem juist vrij. Iedereen zag hem al achter de tralies, maar nergens wordt gesproken over strafbare feiten. Onderzoek maar eens projecten die door de AVP of de MEP zijn gerealiseerd. Dan vinden ze ook wel iets. Maar daar wilde niemand aan.'

Nee, Croes is slachtoffer van een complot. De oppositie trekt elke beweging van de minister in verdachte hoek, coalitiepartner AVP is slechts afgunstig op zijn successen en Nederlandse investeerders kunnen het niet uitstaan dat Croes wel eens buitenlandse financiers kiest.

Croes moet wel over een olifantenhuid van ongekende dikte beschikken. In krantenadvertenties en op billboards langs de weg blikt hij onbekommerd en vriendelijk de kiezer tegemoet. De hand rust op de schouders van kinderen, een gebaar dat hem in een Nederlandstalige krant op een vergelijking met Saddam Hussein kwam te staan. Hij verklaart plechtig de oorlog aan criminelen en kondigt een offensief tegen drugs aan.

Nogal opmerkelijk, vinden zijn politieke opponenten, voor iemand die zijn neus alleen maar figuurlijk niet ophaalde voor een snuifje. En stond Croes begin oktober niet uren in de brandende zon voor de gevangenispoort solidariteit te betuigen met twee zakenlieden die op verzoek van de Amerikaanse autoriteiten zijn vastgezet wegens witwassen van honderden miljoenen narco-dollars? Bronswinkel: 'Het was Glenbert alleen te doen om te wijzen op onrechtvaardigheden in de uitleveringsprocedure. Nederlanders kunnen cassatie aantekenen, Arubanen niet. Dat klopt niet, hè.'

Croes' rivalen vielen naar verluidt helemaal van hun stoel bij het zien van OLA-spotjes op de lokale tv-zender. Hij afficheert zich daar als de drijvende kracht achter de uitbreiding van het vliegveld, de haven en de radar. Dat zijn uitgerekend de projecten waarmee hij volgens de Rekenkamer hopeloos miskleunde. Zoveel opportunisme hadden ze op Aruba zelden meegemaakt.

Bronswinkel relativeert. Hij kent de werkelijkheid van Aruba. 'Moet je opletten wat er gebeurt als AVP of MEP er niet in slagen de absolute meerderheid te behalen. Reken maar dat hier de telefoon gaat.'

Meer over