Revolutie

ARNON GRUNBERG

Op mijn 16de speelde ik mee in een jongerenproductie van Toneelgroep Amsterdam, Iphigeneia in Aulis. Met de regisseuze, Alize Zandwijk, voerden we discussies waar dat stuk over ging. 'Iphigeneia wordt geofferd en niemand doet iets', zei Zandwijk. 'En zo doen wij niets tegen de kruisraketten.'

Dat was mijn eerste kennismaking met het engagement.

Vrijdag stond er in de Volkskrant een boeiend interview van Vincent Kouters met Zandwijk, inmiddels artistiek leider bij het Ro Theater.

Zandwijk is trouw aan zichzelf gebleven. Naar aanleiding van de kunstbezuinigingen zegt ze: 'Weer doen we niets.'

Ook verklaart ze: 'We zijn bang voor revolutie.'

Wie zijn 'we'? En Zandwijk zelf niet?

Kunstenaars die de revolutie prediken, houden die revolutie doorgaans actief tegen. Dat is immers in hun belang.

Ik ben dol op gauche caviar, maar zelfs gauche caviar hoeft geen genoegen te nemen met tandeloze slogans van een halve eeuw geleden.

undefined

Meer over