Restaurant La Viña, Den Haag

Mac van Dinther

Waarom La Viña ? Tot Britse toestanden wilde het niet leiden, de declaraties van ministeries die onlangs openbaar werden gemaakt. Een heel klein beetje ophef veroorzaakte secretaris-generaal Joris Demmink van Justitie, die een keer 463,50 euro aftikte voor een diner voor vier. NRC Handelsblad schreef er schande van. Maar in een goed restaurant maak je zo'n bedrag gemakkelijk met zijn tweeën op. Even bij de Wouter Bos gekeken: 87 euro voor een lunch (voor twee). In echte hoofdsteden als Londen, Parijs en Rome eet daar de chauffeur van de minister voor (in zijn eentje). Onze laatste hoop is gericht op het ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit, de hoeders van ons eten. Waar zouden zij onze belastingcenten stukslaan? Simpel. Op acht van de tien declaraties prijkt de naam van La Viña.

Hoe zitten we erbij? De eerste reden voor de populariteit van La Viña is snel gevonden: het zit op loopafstand. Als je op het terras zit, kun je de achterdeur van het ministerie zien. Binnen waart de geest van een ouderwetse bistro rond tussen het houten meubilair, het balken plafond, de loodzware barkrukken en de sepia foto's aan de wand.

Wat eten we? Vooraf een warm geitenkaasje met ahornsiroop op geroosterd brood met salade, gevolgd door eendenbout met zuurkool en afgesloten met panna cotta met rood fruit en cassis-sorbet.

Smaakt het?De keuze van de landbouwambtenaren voor La Viña lijkt eerder ingegeven door gemakzucht dan door gevoel voor kwaliteit. Het is een degelijke ambtenarenhap, ongeveer even inspirerend als het landbouwbeleid van minister Gerda Verburg; tot nu hebben we die nog niet kunnen betrappen op een opvallende beleidsdaad.
Het geitenkaasje maken we thuis met de ogen dicht en de handen op de rug en dan nog laten wij ons brood meestal niet verbranden. De eendenbout is zacht gestoofd tot roze draadjesvlees dat zich gewillig van het bot laat trekken. De zuurkool is zoals zuurkool thuis smaakt. De friet die we erbij krijgen is trouwens wel erg lekker. Onze vegetarische tafelpartner probeert de met spinazie en ricotta gevulde tortellini. Hij wordt er niet vrolijk van: de vulling van de prefabpasta is droog als stopverf. Iets zegt ons dat er in de top van Landbouw niet veel vegetariërs zitten.
De rubberige panna cotta met zure bessen en een wafeltje van oude karton is er een om over te slaan, declarabel of niet.

Hoe is de bediening?
We worden bediend door een heer met grijs haar en een zwarte sloof om het middel. Hij is nog van de oude stempel: vormelijk beleefd, met een soort routineuze toewijding. Hij verontschuldigt zich voor de holle ambiance van een lege zaak. Vanaf vrijdagavond is Den Haag een spookstad.

Wat kost het? 37,50 euro.

Komen we terug?
We rekenen 120 euro af, inclusief wijn en koffie. Dat is ongeveer het gemiddelde van de declaraties van Landbouw. Van de ene kant is het geruststellend te weten dat ons geld niet over de balk wordt gesmeten. Van de andere kant: als dit de smaak is van de mensen die over de kwaliteit van ons eten gaan, dan verkeert dit land echt in crisis. Regeren is zo delicaat als het bereiden van een kleine vis, schreef de Chinese wijsgeer Lao-tse. Misschien moet de volgende minister van Landbouw maar eens een kok zijn.

La Viña
Theresiastraat 39
2593 AA Den Haag
070 - 3855 883
www.lavina.nl

eten 6-
bediening 7
entourage 6,5
prijs-kwaliteit 6

Meer over