Reizen begint met netwerken en véél vragen

Een land in oorlog. Links en rechts bestrijden elkaar in Colombia, al heel lang. Geweld is routine. Maar gewoon wordt het nooit....

Wij willen naar Alto de Naya, een streek in Zuidwest-Colombia, waar rechtse paramilitairen voor Pasen huishielden in een tiental dorpen. Maar het regent er zwaar en hulpverleners hebben het gebied na een week nog steeds niet kunnen bereiken, lezen we in de krant.

We bellen Patricia, correspondente in Cali, hemelsbreed nog geen honderd kilometer van de plek des onheils.

'Via de weg kan je in het stadje Timba komen', zegt Patricia.

'Wat zien we daar?'

'Vluchtelingen die net zijn aangekomen.'

'En vandaar?'

'Nog twee uur verder kom je in het gehucht El Porvenir.'

'Wat kunnen we daar verwachten?'

'Weer vluchtelingen, vooral indiaanse.'

'En dan?'

'Vandaar is het een dag lopen of een dag per ezel. Het is dicht oerwoud, dus je hebt een probleem met het overnachten.'

'Is er een alternatief?'

'Een helikopter. Maar door het slechte weer heeft de helikopter die de ombudsman had gehuurd nog niet kunnen landen in het gebied. Wij hopen op een lift met een legerhelikopter. Maar de militairen zijn bang. Die gaan niet.'

'Waarom niet?'

'Het is linke soep. Gisteren hebben we gehoord dat de guerrilla vierhonderd man heeft gezonden om de zone terug te veroveren op de para's, dat zijn er vijfhonderd.'

'Die hakken elkaar in de pan.'

'Ja, en het leger blijft op afstand. Wacht even. Ik hoor nu net dat je ook via Buenaventura zou kunnen gaan. Je neemt een boot en vaart vijftien uur stroomopwaarts. Maar de burgemeester van Buenaventura heeft vandaag gewaarschuwd dat deze zone ook vergeven is van de para's.'

Meer over