Regio laconiek over winst haviken Israël

De uitslag van de Israëlische verkiezingen heeft de Arabische wereld relatief onberoerd gelaten. Hier en daar wordt aangegeven dat met de ruk naar rechts in Israël het vredesproces nog minder kans maakt....

Een van de belangrijkste redenen die daarvoor wordt opgevoerd is het Israëlische offensief in Gaza van vorige maand. De leiders van de als centrum-links aangeduide coalitie waren degenen achter die operatie en zijn dus niets beter dan hun rechtse rivalen die nu domineren, menen velen.

De Palestijnse president Mahmoud Abbas, die zijn lot heeft verbonden aan de voortgang van het vredesproces, probeerde een optimistischer benadering. Hij zei zich ‘geen zorgen te maken’ over de opkomst van rechts, omdat iedere Israëlische regering uiteindelijk zal inzien dat de onderhandelingen moeten doorgaan.

In Beiroet zei Hamas-woordvoerder Osama Hamdan dat alle grote Israëlische partijen tegen Hamas en de Palestijnen optreden, maar dat de centrum-linkse groepen dat doen op een manier die internationaal minder controversieel is.

Elders in de regio was de uitslag aanleiding voor scherpe kritiek op Israël. ‘De Israëliërs kiezen oorlog en extremisme’, schreef de Syrische krant a-Thawra, een spreekbuis van het regime. Syrië voerde voor de aanval op Gaza indirecte vredesgesprekken met Israël en heeft aangegeven dat die kunnen worden hervat. Maar de huidige rechtse meerderheid in Israël wil niets weten van teruggave van de bezette Golanhoogte aan Syrië.

Een woordvoerder voor het Iraanse ministerie van Buitenlandse Zaken zei dat het ‘betreurenswaardig’ was dat alle partijen een ‘wrede pro-bezettingscampagne’ hadden gevoerd. Maar Iran had geen officieel commentaar, aangezien het Israël niet erkent. Het Iraanse kernprogramma was een van de belangrijke onderwerpen op het gebied van veiligheid in de verkiezingscampagne.

In de Arabische landen die banden hebben met Israël, Egypte en Jordanië, werd de zege van het rechtse blok gezien als een bedreiging. In Egypte werd alom aangehaald dat de betrekkingen op een dieptepunt belandden toen Benjamin Netanyahu, de leider van de grootste rechtse partij, Likud, premier was van 1996 tot 1999.

De Egyptische krant Al-Ahram schonk aandacht aan de uiterst rechtse Avigdor Lieberman, wiens Yisrael Beitenu nu de derde partij is in het parlement. ‘Hoe kan een maatschappij die vrede nastreeft zo’n fascist brede steun geven?’ Ook in Jordanië was de stemming bedrukt. De regeringskrant Al-Ra’i stelde echter dat Israël niet als enige de politiek in de regio bepaalt.

Meer over